προϊάλλω
προϊάλλω, send forth
Could not find προΐαλλε in Logeion dictionaries.
προΐαλλε Verb: imperfect active indicative 3rd singular, Verb: present active imperative 2nd singular of προϊάλλω
προϊάλλω [ῐ],
- send forth or away, dismiss, discharge, τινα Il. 8.365, 11.3, Od. 15.370; σιάλων τὸν ἄριστον 14.18; ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆς Theoc. 25.235.—Ep. word, used by Hom. always in impf. without augm.
προ·ϊάλλω (seul. impf. προΐαλλον)
I (πρό, devant)
1 envoyer, faire partir, acc. Il. 8, 365 ; 11, 3 ; Od. 15, 370 ; envoyer à qqn : σιάλων τὸν ἄριστον, Od. 14, 18, le plus beau des porcs ||
2 lancer : ὀϊστόν, Thcr. Idyl. 25, 235, un trait ||
II (πρό, auparavant) commencer par envoyer, Anth. 1, 29.
προϊάλλω, hervor- od. heraus-, entsenden ; Hom. nur impf. ohne Augment, ἐμὲ Ζεὺς ἀπʼ οὐρανόθεν προΐαλλεν, Il. 8.365, vgl. 11.3 ; ἐμὲ ἀγρόνδε προίαλλε, Od. 15.369 ; Theocr. 25.235.
προϊάλλω
[προ- 1.]
To send forth or dispatch on a mission or errand or to take up an occupation: ἐμὲ Ζεὺς τῷ ἐπαλεξήσουσαν προΐαλλεν Il. 8.365. Cf. Il. 11.3: Od. 15.370.
To send away or dispatch for use: σιάλων τὸν ἄριστον Od. 14.18.
προϊάλλω , ipf. προΐαλλεν: send forth.
προϊάλλω
only in imperf.
- to send forth, dismiss, Hom.