προϊάπτω

προϊάπτω [ῐ],

• send forth, hurl away to the nether world, ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψεν Il. 1.3, cf. 6.487; Ἀϊδωνῆϊ 5.190; also, πόλιν . . Ἀΐδᾳ προϊάψαι A. Th. 322 (lyr.).
• • II Pass., project, Nic. Th. 723.

προϊάπτω, = προϊάλλω, entsenden ; ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψεν ἡρώων, Il. 1.3, vgl. 11.55 ; Ἀϊδωνῆϊ προϊάψειν, 5.190 u. 6.487 ; immer in derselben Vrbdg im aor. u. fut.; ähnlich Aesch. πόλιν Ἄϊδι προϊάψαι, Spt. 304 ; einzeln bei Sp., wie Nic. Ther. 722 im pass.

†προϊάπτω

[προ- 1 + (ϝ)ι-(ϝ)άπτω, to throw. Cf. ἀπτοεπής, ἑάφθη.]

3 sing. fut. προϊάψει Il. 6.487.

Infin. προϊάψειν Il. 5.190, Il. 11.55.

3 sing. aor. προΐαψε Il. 1.3.

To send, dispatch: πολλὰς ψυχὰς Ἄϊδι Il. 1.3. Cf. Il. 5.190, Il. 6.487, Il. 11.55.

προϊάπτω , fut. προϊάψει, aor. προΐαψεν: hurl (forth), Ἄϊδι, Ἀϊδωνῆι, Il. 1.3, Il. 5.190. The προ- is merely for emphasis. (Il.)

προϊάπτω fut. ψω aor1 -ίαψα

• to send forward, to send untimely to the nether world, Il., Aesch.