πυρέσσω
πυρέσσω, to be ill of a fever
Could not find πυρέττουσιν in Logeion dictionaries.
πυρέττουσιν present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of πυρέσσω
πῠρέσσω, E. Cyc. 228; Att. πυρέττω Ar. V. 813, Pl. Tht. 178c: fut. πυρέξω Hp. Mul. 1.2: aor. ἐπύρεξα Id. Prog. 16, Epid. 3.17.αʹ, 4.26, al., Arist. Ph. 228a28: pf. πεπύρεχα Id. Pr. 901b10, M.Ant. 8.15:—Pass., pf. πεπύρεγμαι Gal. 4.447: (πυρετός):—
- to be feverish, fall ill of a fever, Hp. Aph. 2.28, E. l.c., Ar. V. 813, Aeschin. 3.115, Artem. 4.30, Sallust. 9.
πυρέσσω, att. πυρέττω [ῠ] (impf. ἐπύρεσσον, att. -εττον, f. πυρέξω, ao. ἐπύρεξα, pf. πεπύρεχα ; pf. pass. πεπύρεγμαι) avoir la fièvre, Hpc. Aph. 1245 ; Eur. Cycl. 228 ; Ar. Vesp. 813 ; Eschn. 69, 43, etc.
Étym. πυρετός.
πυρέσσω, att. -ττω, fiebern ; Eur. Cycl. 227 ; Ar. Vesp. 813 ; Plat. Phil. 45b ; Folgde : aor. ἐπύρεξα u. ἐπύρεσα, Hippocr.
πυρέσσω
πῠρέσσω,
πυρετός
- to be ill of a fever, Eur., Ar.