About Report a problem

Menu

ταρβέω

ταρβέω, to be frightened, alarmed, terrified

Could not find τεταρβηκὼς in Logeion dictionaries.

τεταρβηκὼς perfect active participle masculine nominative singular, perfect active participle masculine vocative singular of ταρβέω

See τεταρβηκὼς in Morpho

ταρβ-έω, Boeot. τάρβειμι Hdn.Gr. 2.930: (τάρβος):—intr.,
  • to be frightened, alarmed, Il. 2.268, al.; θάρσεο . . φρεσί, μηδέ τι τάρβει Il. 24.171, cf. 21.288, Od. 7.51, 18.331; οὐδέ τι θυμῷ ταρβεῖ οὐδὲ φοβεῖται nor feels fear, neither turns to flight, Il. 21.575, cf. E. Ph. 361; τὼ μὲν ταρβήσαντε καὶ αἰδομένω βασιλῆα στήτην Il. 1.331; πῶς δʼ οὐχὶ ταρβεῖς τοιάδʼ ἐκρίπτων ἔπη; A. Pr. 932, cf. 898 (lyr.), Pers. 685; τὸ ταρβοῦν a state of fear, E. Or. 312; μή με ταρβήσας προδῷς from fear, S. Ph. 757; ταρβήσασʼ ἔχω Id. Tr. 37; τεταρβηκώς fear-stricken, E. IA 857 (troch.); τ. φόβῳ S. Tr. 176, E. HF 971; τ. μὴ . . Od. 16.179, S. OT 1011, Tr. 297, etc.; τ. ἀμφʼ αὐτῷ μή . . A.R. 3.459; τ. εἰπεῖν E. Ba. 775.
    • II c. acc., fear, dread, ταρβήσας χαλκόν Il. 6.469; πληθύν 11.405; τίς κέ σʼ ἔτʼ ἄλλος Ἀχαιῶν ταρβήσειεν 17.586, cf. A. Pr. 960, Th. 35, S. Tr. 723, Theoc. 21.62, etc.
      • 2 stand in awe of, revere, σέβας, χρησμούς, A. Eu. 700, 714, cf. S. OC 292.-- Poet. word, rare in Prose, as Epicur. Ep. 3 p.62 U., Pl. Ax. 370a, Plu. Ant. 39.

Saved

Recent