χειρουργέω
χειρουργέω, to do with the hand, execute
Could not find χειρουργῶν in Logeion dictionaries.
χειρουργῶν present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular of χειρουργέω
χειρουργῶν masculine genitive plural, feminine genitive plural, neuter genitive plural of χειρουργός
χειρουργ-έω,
- do with the hand, execute, διακονήσασα καὶ χειρουργήσασα Antipho 1.20; esp. of acts of violence, νεανίσκοι, οἷς ἐχρῶντο εἴ τί που δέοι χειρουργεῖν Th. 8.69, cf. Aeschin. 2.117.
- 2 make by hand, build, οἰκοδομίαν Ael. NA 3.24:—Pass., πολλὰ γυμνάσια ἐκεχειρούργητο Pl. Criti. 117c.
- b use as material, work in, ἐλέφαντα cj. in Ael. NA 17.32.
- 3 practise an art, esp. of music, ᾄδοντές τε καὶ χειρουργοῦντες Arist. Pol. 1340b20, cf. 1342a3, Iamb. Comm.Math. 26; produce by art, of hatching eggs by artificial means, D.S. 1.74:— Pass., to be highly cultivated, of vines, ὑπὸ τῆς ἀνθρωπίνης ἐμπειρίας Id. 3.62; to be dressed, of meats, Megasth. 28.
- 4 of surgeons, operate, Hp. Flat. 1, Plu. Adul. 2.71a, Gal. 2.228: c. acc., operate upon, Sor. 1.4, Artem. 4.2:—Pass., ὁ χειρουργηθεὶς ἄνθρωπος Gal. 10.943.
- 5 sens. obsc., D.L. 6.46.
χειρουργέω-ῶ :
I travailler avec la main, d’où :
1 faire un travail manuel, exercer un métier, pratiquer un art : οἱ χειρουργοῦντες, El. V.H. 9, 11 ; Arstt. Poet. 4, 27 les artisans ou les artistes ||
2 faire une opération, opérer, t. de chirurg. Plut. M. 71a ; Hpc. 295, 52, etc. ||
3 préparer, fabriquer, d’où construire, Plat. Criti. 117c ; confectionner, El. N.A. 3, 24 ; Ath. 153e ||
4 manier, particul. jouer d’un instrument, Arstt. Pol. 8, 6, 1 ; 8, 7, 3 ; Plut. M. 1146d ; Luc. H. conscr. 36 ||
5 maltraiter, user de violence envers, Thc. 8, 69 ; fig. au sens obscène, DL. 6, 2, 46 ||
6 agir, mettre à exécution, accomplir, p. opp. à βουλεύω, Eschn. 43, 30 ; à ἐνθυμέομαι, Ant. 113, 34 ||
II faire de ses propres mains, sans le secours d’autrui, Phil. p. 1082a.
Étym. χειρουργός.
1. geweld plegen, handgemeen aangaan:
2. bouwen, aanleggen;
3. geneesk. opereren, behandelen.
4. muz. een muziekinstrument bespelen:
χειρουργέω, mit der Hand tun ; νεανίσκοι, οἷς ἐχρῶντο, εἴ τί που δέοι χειρουργεῖν Thuc. 8.69 ; im Ggstz von βουλεύειν, Aesch. 2.117 ; handhaben, behandeln, Antiph. 1.20 u. Sp.; bauen, πολλοὶ δὲ κῆποι καὶ πολλὰ γυμνάσια ἐκεχειρούργητο Plat. Critia. 117c ; selbst, ohne fremde Hilfe handeln, s. Lobeck Phryn. p. 120 ; vom Wundarzt, operieren, Sp.
χειρουργέω,
χειρουργός
- 1to do with the hand, execute, esp. of acts of violence, Thuc., Aeschin.
- 2to have in hand, pursue practically, Arist.