ἀφοριστικός
ἀφοριστικός, delimiting
ἀφορ-ιστικός, ή, όν,
- delimiting, Simp. in Ph. 541.4, al.; separative, Sch. Luc. Nav. 1; aphoristic, διδασκαλία Gal. 11.802. Adv. -κῶς ibid.; pithily, sententiously, D.H. Is. 7.
I
1 que delimita, que reduce a límites
τὸ ἀφοριστικὸν τῆς οἰκείας τάξεως
ἀ. τῶν ὄντων
2 aforístico
διδασκαλία
• del estilo conciso
ἀ. χαρακτήρ
• gram. de adv. continuativos, Sch.Luc.Cat.1, EM 296.50G.
3 que rechaza, de rechazo
δυνάμεις ἀφοριστικαί
4 que distingue
τῇ ἀφοριστικῇ ἰδιότητι ἀπὸ τοῦ πατρός
II adv. -ῶς de manera aforística
ἀ. τὰ μετὰ ταῦτα ἐπιτίθεται
ἀφοριστικός, zum Begrenzen, Bezeichnen gehörig ; trennend ; in kurzen Sätzen, aphoristisch, Sp.