confirmo
confirmo, to make firm, make strong, establish, strengthen
BWL
they strengthened their friendship, or they became firm friends
Could not find confirmavit in Logeion dictionaries.
confirmavit Verb: perfect active indicative 3rd singular of confirmo
- I In gen. (prop. and trop.): stipites confirmare et stabilire, Caes. B. G. 7, 73: ali hōc vires nervosque confirmari putant, id. ib. 6, 21: dentis mobilis, Plin. 28, 11, 49, § 178; cf. Scrib. Comp. 57; 59 sq.: confirmare et densare defluentem capillum, Plin. 25, 11, 83, § 132: crus debile, Suet. Vesp. 7; cf. id. Aug. 80: maxime religando confirmant parietum soliditatem, Vitr. 2, 8, 7: castellum magnis munitionibus multisque tormentis, Auct. B. Alex. 21, 5: intestina, i.e. to heal, cure, Cels. 4, 19: cicatriculam, id. 2, 10 fin.: se, to recover physically, to grow well (corresp. with convalescere), Cic. Fam. 16, 1, 2; 16, 3, 1; 16, 4, 4; 16, 1, 1.—Transf., of the vine, Col. 4, 3, 4: valetudinem, Cic. Att. 10, 17, 2: pacem et amicitiam cum proximis civitatibus, Caes. B. G. 1, 3; cf.: confirmare societatem datā ac acceptā fide, Sall. C. 44, 3: opes factionis, id. ib. 32, 2; cf.: viris suas, Vell. 2, 44, 2: suam manum, Cic. Imp. Pomp. 9, 24: se transmarinis auxiliis, Caes. B. C. 1, 29: conjurationem, Nep. Dion, 8, 3: regnum Persarum, id. Milt. 3, 5; so, regnum, Suet. Caes. 9: imperium, id. Vit. 9: decreta, to confirm, Nep. Phoc. 3, 2: acta Caesaris, Cic. Att. 16, 16, C, 12: acta alicujus in transmarinis provinciis, Vell. 2, 44, 2: beneficia edicto, Suet. Tit. 8: provinciam a Caesare datam, id. Aug. 10.—
- II Esp.
- A To confirm or strengthen courage, to instil courage into one, to encourage, inspirit, animate, embolden: animum meum, to take heart, take courage, Plaut. Aul. 2, 8, 1 (371): animum sapientissimi hominis, Cic. Fam. 6, 6, 2; id. Quint. 24, 77: maximi animi hominem, id.Fam. 4, 8, 1: animos ratione, Lucr. 1, 426: confirmare et excitare afflictos animos bonorum, Cic. Att. 1, 16, 8: animos Gallorum verbis, Caes. B. G. 1, 33; Sall. C. 46, 3: vacillantium gentium animos, Vell. 2, 120, 1: suos ad dimicandum animo, Caes. B. G. 5, 49: milites, id. ib. 5, 52: timentes, id. ib. 7, 7; cf.: diffidentem rebus suis, Cic. Imp. Pomp. 9, 23: territos, Sall. J. 38, 5: perterritos, Suet. Caes. 66; id. Aug. 43: Massilienses obsidione laborantes adventu suo, id. Ner. 2: animum suum ad virtutem, Auct. Her. 4, 22, 31 Klotz (al. conformavit): nepotem suum ad successionem imperii, Suet. Tib. 55 fin.: nunc erige te et confirma, take courage, Cic. Q. Fr. 1, 3, 5: cum ipse te confirmasses, hast acquired courage, id. Quint. 11, 39; cf.: confirmant ipsi se, id. Verr. 2, 5, 36, § 95; Caes. B. G. 2, 19; id. B. C. 1, 14 al.: eos multa pollicendo confirmat, uti Romam pergerent, Sall. J. 23, 2: alius alium confirmare, ne nomina darent, Liv. 2, 24, 2.—Aliquem alicui rei: gladiatores Lentulus libertati confirmat, encourages them to freedom, i.e. incites them to make themselves worthy of freedom, Caes. B. C. 1, 14, 4 dub. (Dinter and Kraner: spe libertatis).—With abstr. objects: reliqui temporis spem, Cic. Div. in Caecil. 22, 71: spem alicujus, Suet. Calig. 12: suspitionem, id. Tib. 52; cf.: sensus rectus et confirmatus, Cic. Fam. 1, 8, 2.—
- B To confirm one in his disposition or feelings, in his fidelity (rare): insulas bene animatas, Nep. Cim. 2, 4: homines, Caes. B. C. 1, 15: Gallias, Vell. 2, 120.—
- C To confirm, give full assurance of, a fact, corroborate an assertion, settle, fix, establish, to prove, demonstrate the truth of a thing, etc. (very freq.): confirmare nostra argumentis ac rationibus, deinde contraria refutare, Cic. de Or. 2, 19, 80; so opp. refutare, Quint. 5, prooem. § 2; 5, 13, 53; cf. opp. refellere, id. 3, 9, 6; 12, 1, 45; opp. diluere, id. 9, 2, 80: confirmare aut infirmare rem, Cic. Inv. 1, 30, 49: divinationem, id. Div. 1, 32, 71; cf. id. ib. 2, 32, 78: quorum omnium testimoniis de hac Dionis pecuniā confirmatum est, Cic. Verr. 2, 2, 8, § 23: crimen commenticium, id. Rosc. Am. 15, 42: haec istius vituperatio atque infamia confirmabatur eorum sermone, qui, etc., id. Verr. 2, 5, 38, § 101: perjurium, id. ib. 2, 4, 9, § 19: iste locus est tibi etiam atque etiam confirmandus, id. Fin. 5, 32, 95: his rebus confirmatis, Caes. B. G. 6, 6 Kraner ad loc. —With acc. and inf., Lucr. 2, 185; cf. id. 2, 179; 5, 198.—Pass. impers., with ne: sanctissimo jurejurando confirmari oportere, ne tecto recipiatur, qui non, etc., Caes. B. G. 7, 66 fin.: hoc idem visum esse ex superioribus castellis confirmaverunt, id. B. C. 3, 67; cf.: hoc ex ipsis caeli rationibus ausim Confirmare, nequaquam esse creatam, etc., Lucr. 2, 179.—Hence,
- 2 To assert, affirm, protest something as true or certain; constr. with acc., acc. and inf., or de: hoc cum mihi non modo confirmasset, sed etiam persuasisset, Cic. Att. 16, 5, 2: talem exsistere eloquentiam non potuisse confirmo, id. de Or. 2, 2, 6.—So with acc. and inf., Cic. Verr. 1, 17, 50; cf.: illud se polliceri et jurejurando confirmare, tutum iter per fines suos daturum, Caes. B. G. 5, 27: confirmare, fidem publicam per sese inviolatam fore, Sall. J. 33, 3: memini me audire te de glorioso et celeri reditu meo confirmare, Cic. Fam. 6, 6, 2.—So with de, Cic. Fam. 3, 10, 1; id. Arch. 7, 15.
- —Hence, confirmātus, a, um, P. a.
- A (In acc. with II. A.) Encouraged, courageous, resolute: animus certus et confirmatus, Cic. Quint. 24, 77; so, sensus rectus et confirmatus, id. Fam. 1, 8, 2: confirmatiorem exercitum efficere, Caes. B. C. 3, 84.—
- B (Acc. to II. C.) Asserted, affirmed: in quibus (litteris) erat confirmatius idem illud, etc., Cic. Att. 10, 15, 1.—
- C (Proved; hence,) Certain, credible: quod eo confirmatius erit, si, etc., Cic. Inv. 2, 11, 35: fides confirmatissima, most fixed, Porph. ad Hor. S. 1, 5, 27.—* Adv.: confirmātē (in acc. with I.), firmly, Auct. Her. 4, 11, 16.
II) übtr.: 1) im allg., der numerischen u. intensiven Stärke, der Macht, Dauer, Geltung u. dgl. nach befestigen, verstärken, dauerhaft machen, sicher-, feststellen, bestärken, bestätigen, manum suam (Heerschar), Cic.: vires suas, Vell.: regnum Persarum, Nep.: coniurationem, Nep.: opes factionis, Sall.: pacem, Cic.: pacem et amicitiam cum proximis civitatibus, Caes.: bellum, Cic. (u. confirmatum Hispaniae cladibus bellum, Sen.): odium erga Romanos, Nep.: hanc opinionem timoris, Caes., od. opinionem barbaris, Caes.: consilia, kräftig unterstützen, Caes.: eam suspicionem, Suet.: spem reliqui temporis, Cic.: illum diem omnes labores et victorias confirmasse, habe gekrönt, Sall.: oft confirmatis rebus, festgestellt, Caes. (s. Kraner Caes. b. G. 6, 6, 4). – se transmarinis auxiliis, Caes.: societatem datā acceptāque fide, Sall.: in tertium annum profectionem lege, unabänderlich festsetzen, Caes. – m. ad u. Akk., animum suum ad virtutem, Cornif. rhet. 4, 31 (Kayser conformavit). – als publiz. t. t. = etw. bestätigen, für gültig erklären, ratifizieren, decretum consulum, Cic.: decreta, Nep.: acta Caesaris, Cic.: provincia a Caesare data et per senatum confirmata, Suet.: ea auctoritate suā, Liv.: praeterita omnia beneficia edicto, Suet.: edicto et epistulā beneficia a Domitiano data, Plin. ep.: dic, quod factum non est, ut sit factum, ferri ad populum aut verbis ullis sanciri aut suffragiis confirmari potest? Cic.
2) insbes.: a) politisch in der Gesinnung-, in der Treue befestigen od. bestärken, insulas bene animatas, Nep.: Gallias,Vell.: homines, Caes.: vacillantium cis Rhenum sitarum gentium animos, Vell. – iureiurando inter se, Caes. – b) moralisch den Mut befestigen, stählen, u. jmdm. (od. sich) Mut od. Zu versicht od. Trost einflößen (einsprechen), jmd. ermutigen, jmd. beherzt-, zuversichtlich machen, getrost sein lassen, (wegen Besorgnissen) beruhigen, animos militum (Ggstz. debilitare), Cic. u.a.: milites consolari et c., Caes.: alqm diffidentem rebus suis, Cic.: timentes, Caes.: territos, Sall.: animos Gallorum verbis, Caes.: militum animos hāc persuasione, Frontin.: suos exhortatione, Frontin.: confirmari oratione alcis, Caes.: recta ingenia debilitat verecundia, perversa confirmat audacia, Plin. ep. – u. c. animum (animos) od. c. se, sich ermutigen, sich Mut einslößen, Mut fassen, sich ermannen, sich beruhigen, Caes. u.a.: se animo, Caes.: c. per epistulas se invicem, Iustin.: confirmare animos, Val. Max.: confirmato animo, Sall.: satis animo certo et confirmato, Cic.: confirmatis animis, Curt. – m. ad u. Akk., suos ad dimicandum animo, Caes.: se ad confligendum animo, Caes.: animum vel ad mortis vel ad vitae patientiam, Sen. – m. folg. ut od. ne u. Konj. = zu dem mutigen Entschlusse bringen, eos multa pollicendo confirmat, uti... Romam pergerent, Sall. Iug. 23, 2: alius alium confirmare, ne nomina darent, Liv. 2, 24, 2. – c) eine Behauptung u. dgl. durch Beweise, Gründe erhärten, als haltbar dartun, bewahrheiten, bestätigen, konstatieren (Ggstz. refellere, refutare, diluere, infirmare), rem, Cic. u. Caes.: dicta eorum, Ascon.: divinationem, Cic.: locum etiam atque etiam, Cic. – nostra argumentis et rationibus c., contraria refutare, Cic. (vgl. quae neque confirmare argumentis neque refellere in animo est, Tac.): causam auctoritatibus, Cic. – m. ex u. Abl., hoc ex ipsis caeli rationibus, Lucr. 2, 179. – u. im Passiv unpers., zugl. m. de u. Abl., quorum omnium testimoniis de hac Dionis pecunia confirmatum est, Cic. – mit folg. Acc. u. Infin., Homerum Smyrnaei suum esse confirmant, Cic. Arch. 19: hoc idem visum (esse) ex superioribus quibusdam castellis confirmaverunt, Caes. b. c. 3, 67, 1: u. so c. alci m. folg. Acc. u. Infin., Lucr. 1, 185. – d) versichern, zusichern, fest zufagen, vergewissern, mit Bestimmtheit erklären, mit Sicherheit behaupten (vgl. Held Caes. b. G. 6, 6, 2), oft zugleich m. de u. Abl. (in betreff), zB. hoc cum mihi non modo confirmasset, sed etiam persuasisset, Cic.: ut possum confirmare (als Parenthese), Cic. – zugl. m. de u. Abl., difficile est haec de omnibus confirmare, Cic.: (ohne Akk.) de glorioso reditu aicis c., Cic. – m. folg. Acc. u. Infin., id omne ego me rei publicae causā suscepisse confirmo, Cic.: medicus plane confirmat propediem te valentem fore, Cic.: se suis copiis suoque exercitu illis regna conciliaturum confirmat, Caes.: de me tibi promitto atque confirmo me... rogando deprecatoris, laborando propinqui suscepturum officia atque partes, Cic.: illud se polliceri et iureiurando confirmare, tutum iter per fines daturum, Caes. – m. folg. ne u. Konj., sanctissimo iureiurando confirmari oportere, ne tecto recipiatur, qui non bis per agmen hostium perequitasset, Caes. b. G. 7, 66, 7.
- 1. vastmaken, bevestigen [stipitem];
- 2. versterken, sterker maken [valetudinem; suam manum manschappen; Galliam praesidiis]; — pass. aansterken, zich herstellen;
- 3. sterk of duurzaam maken [pacem; amicitiam; societatem];
- 4. bemoedigen, troosten [afflictos animos bonorum; militum animos spe auxilii; se animo moed vatten];
- 5. verzekeren, met nadruk zeggen;
- 6. bekrachtigen, geldig verklaren [decreta];
- 7. (beweringen e.d.) kracht bijzetten, bewijzen [alqd exemplis, argumentis; rem teste]; — pass. bevestigd worden; ➤ suspicio confirmata est;
- 8. (in) een opvatting sterken [alcis fidem; civitatem].
- to make firm, make strong, establish, strengthen: vires nervosque, Cs.: confirmandi causā, Cs.—Fig., to strengthen, establish, reinforce, confirm: se, to recover: valetudinem: cum civitatibus pacem, Cs.: societatem, S.: suam manum: sese auxiliis, Cs.: Galliam praesidiis: regnum Persarum, N.: decretum, to ratify: acta Caesaris.—To confirm, animate, inspirit, cheer, encourage, make bold: animos verbis, Cs.: confirmato animo, iubet, etc., S.: timentes, Cs.: diffidentem rebus suis: territos, S.: sese, Cs.: eos multa pollicendo, uti pergerent, to persuade, S.: gladiatores spe libertatis, Cs.: confirmant ipsi se, one another. — To confirm, strengthen (in purpose or fidelity): Oppianicum accusatorem filio: confirmandorum hominum causā, Cs. — To corroborate, prove, demonstrate, support, establish: nostra argumentis: hoc visum (esse), Cs.: hoc de omnibus: crimen commenticium: his confirmatis rebus, Cs. —To assert, affirm, protest, give assurance, assure solemnly: ut possum confirmare: hoc, quod intellego: de re tantā nihil frustra, Cs.: illud iure iurando daturum, etc., Cs.: fidem inviolatam fore, S.: hoc, vitam mihi prius defuturam, etc.: inter se, Cs.: iure iurando confirmari oportere, ne, etc., Cs.
-
…quorum oppida omnia in potestate eius essent, omnes cruciatus essent perferendi. His rebus cognitis Caesar Gallorum animos verbis confirmavit pollicitusque est sibi eam rem curae futuram ; magnam se habere spem et beneficio suo et auctoritate adductum Ariovistum finem…
Julius Caesar, Gallic War
-
…homines feros magnaeque virtutis ; increpitare atque incusare reliquos Belgas, qui se populo Romano dedidissent patriamque virtutem proiecissent ; confirmare sese neque legatos missuros neque ullam condicionem pacis accepturos. Cum per eorum fines triduum iter fecisset, inveniebat ex…
Julius Caesar, Gallic War
-
…obtenturus esset non esse dubium quin totius Galliae plurimum Helvetii possent ; se suis copiis suoque exercitu illis regna conciliaturum confirmat. Hac oratione adducti inter se fidem et ius iurandum dant et regno occupato per tres potentissimos ac firmissimos populos…
Julius Caesar, Gallic War
-
…cognita insidias veritus, quod qua de causa discederent nondum perspexerat, exercitum equitatumque castris continuit. Prima luce, confirmata re ab exploratoribus, omnem equitatum, qui novissimum agmen moraretur, praemisit. His Q. ; Pedium et…
Julius Caesar, Gallic War
-
…pacem et amicitiam confirmare. Ad eas res conficiendas biennium sibi satis esse duxerunt ; in tertium annum profectionem lege confirmant. Ad eas res conficiendas Orgetorix deligitur. Is sibi legationem ad civitates suscipit. In eo itinere persuadet Castico…
Julius Caesar, Gallic War
-
…visa sunt, quod tempus inter eos committendi proelii convenerat, ut intra silvas aciem ordinesque constituerant atque ipsi sese confirmaverant, subito omnibus copiis provolaverunt impetumque in nostros equites fecerunt. His facile pulsis ac proturbatis, incredibili celeritate ad…
Julius Caesar, Gallic War
-
…legio per tribunos militum ei gratias egit quod de se optimum iudicium fecisset, seque esse ad bellum gerendum paratissimam confirmavit. Deinde reliquae legiones cum tribunis militum et primorum ordinum centurionibus egerunt uti Caesari satis facerent se neque umquam dubitasse…
Julius Caesar, Gallic War
-
…consulto confestim te interfectum esse, Catilina, convenit. vivis, et vivis non ad deponendam, sed ad confirmandam audaciam. cupio, patres conscripti, me esse clementem, cupio in tantis rei publicae periculis non dissolutum videri…
Cicero, in Catilinam
-
…quo quemque proficisci placeret, delegisti quos Romae relinqueres, quos tecum educeres, discripsisti urbis partis ad incendia, confirmasti te ipsum iam esse exiturum, dixisti paulum tibi esse etiam nunc morae, quod ego viverem. reperti sunt…
Cicero, in Catilinam
-
…coemere, sementes quam maximas facere, ut in itinere copia frumenti suppeteret, cum proximis civitatibus pacem et amicitiam confirmare. Ad eas res conficiendas biennium sibi satis esse duxerunt ; in tertium annum profectionem lege confirmant. Ad eas…
Julius Caesar, Gallic War