effemino
effemino, to make feminine, represent as feminine
Could not find effeminat in Logeion dictionaries.
effeminat Verb: present active indicative 3rd singular of effemino
- I Lit.: effeminarunt eum (sc. aërem) Junonique tribuerunt, Cic. N. D. 2, 26, 66.—
- II Trop., to make womanish, effeminate, to enervate: fortitudinis praecepta sunt, quae effeminari virum vetant in dolore, Cic. Fin. 2, 29, 94: corpus animumque virilem, * Sall. C. 11, 3: animos, Caes. B. G. 1, 1, 3: homines (with remollescere), id. ib. 4, 2 fin.; cf.: cogitationibus mollissimis effeminamur, Cic. Tusc. 1, 40: vultus, id. Or. in Clod. Fragm. 5, p. 153 ed. Orell.: illa elocutio res ipsas effeminat, Quint. 8, prooëm. § 20.—
- B Meton. (causa pro effectu), to dishonor, disgrace, Claud. in Eutrop. 1, 10.
- —Hence, effēmĭnātus, a, um, P. a.
- A Womanish, effeminate (cf.: mollis, luxuriosus, dissolutus): ne quid effeminatum aut molle sit, Cic. Off. 1, 35, 129; cf. id. Tusc. 4, 30: intolerabile est servire impuro, impudico, effeminato, id. Phil. 3, 5; so absol., Col. praef. § 15; cf. histrio, Tert. Spect. 25: furialis illa vox, religiosis altaribus effeminata, Cic. Planc. 35, 86: effeminata ac levis opinio, id. Tusc. 2, 22, 52: effeminata et enervis compositio, Quint. 9, 4, 142; cf. id. 1, 8, 2; 2, 5, 10 al.—Comp.: multitudo Cypriorum, Val. Max. 9, 3 fin.—Sup.: animi languor, Q. Cic. ap. Cic. Fam. 16, 27. —
- B In mal. part., that submits to unnatural lust: pathicus, Suet. Aug. 68; Auct. Priap. 58, 2; Vulg. 3 Reg. 14, 24 al.—Adv.: effēmĭnāte, effeminately (acc. to A.), Cic. Off. 1, 4 fin.; Sen. Cons. ad Polyb. 36; Val. Max. 2, 7, 9.
- 1. vrouwelijk maken;
- 2. verwijfd maken, verwekelijken [corpus animumque virilem; vultum].
- ex + femina, to make feminine, represent as feminine: eum (aërem).— Fig., to make womanish, effeminate, enervate: virum dolore: corpus, S.: animos, Cs.
-
…propterea quod a cultu atque humanitate provinciae longissime absunt, minimeque ad eos mercatores saepe commeant atque ea quae ad effeminandos animos pertinent important, proximique sunt Germanis, qui trans Rhenum incolunt, quibuscum continenter bellum gerunt. Qua de…
Julius Caesar, Gallic War
-
…fallaciis contendit. Avaritia pecuniae studium habet, quam nemo sapiens concupivit ea quasi venenis malis imbuta corpus animumque virilem effeminat, semper infinita, insatiabilis est, neque copia neque inopia minuitur. Sed postquam L. Sulla armis recepta…
Sallust, Catilina
-
…adire audent. Vinum omnino ad se importari non patiuntur, quod ea re ad laborem ferendum remollescere homines atque effeminari arbitrantur. Publice maximam putant esse laudem quam latissime a suis finibus vacare agros hac re significari magnum numerum civitatum…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, quae est soror et coniux Iovis, quod ei et similitudo est aetheris et cum eo summa coniunctio. effeminarunt autem eum Iunonique tribuerunt, quod nihil est eo mollius. sed Iunonem a iuvando credo nominatam. Aqua restabat…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…animum transferens multo etiam magis pulchritudinem, constantiam, ordinem in consiliis factisque conservandam putat cavetque, ne quid indecore effeminateve faciat, turn in omnibus et opinionibus et factis ne quid libidinose aut faciat aut cogitet. Quibus ex rebus…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…Clodianis, servos nostros libertos suos effecisset ; postremo, nisi eum di immortales in eam mentem impulissent ut homo effeminatus fortissimum virum conaretur occidere, hodie rem publicam nullam haberetis. an ille praetor, ille vero consul, si…
Cicero, pro Milone
-
…qui armis, qui opibus plurimum poterant cum quid sentirent nesciretur, furialis illa vox nefariis stupris, religiosis altaribus effeminata secum et illos et consules facere acerbissime personabat ; egentes in locupletis, perditi in bonos, servi in dominos…
Cicero, pro Plancio
-
…magnitudine et in omnium rerum humanarum contemptione ac despicientia et in omni virtute ponamus. nam nunc quidem cogitationibus mollissimis effeminamur, ut, si ante mors adventet quam Chaldaeorum promissa consecuti sumus, spoliati magnis quibusdam bonis, inlusi destitutique…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…generis et nominis. cum autem est omnis servitus misera, tum vero intolerabile est servire impuro, impudico, effeminato, numquam ne in metu quidem sobrio. hunc igitur qui Gallia prohibet, privato praesertim consilio, iudicat verissimeque…
Cicero, Philippicae
-
…si pes condoluit, si dens sed fac totum dolere corpus, ferre non possumus. opinio est enim quaedam effeminata ac levis nec in dolore magis quam eadem in voluptate, qua cum liquescimus fluimusque mollitia, apis aculeum sine…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes