inconsideranter
incōnsīderanter, Adv. (inconsiderans), unbedachtsam, unüberlegt, Ulp. dig. 26, 10, 3. § 17. Hieron. epist. 108, 20.
sicut enim non audenda ~er aggredi temeritatis est proprium et non virtutis, sic audere audenda et ratione previa viriliter attentare virtus est
incōnsīdĕrantĕr, c. inconsiderātē : Ulp. Dig. 26, 10, 3, 17.