inconsiderantia
inconsiderantia, want of reflection, inconsiderateness
inconsīdĕrantĭa, ae, f. [inconsiderans],
- want of reflection, inconsiderateness (= temeritas, incuria): alicujus inconsiderantiam sustinere (where some read considerantiam), Cic. Q. Fr. 3, 9, 2: mirari inconsiderantiam (al. inconsiderationem), Suet. Claud. 39; Salv. Gub. Dei, 1, 11.
incōnsīderantia, ae, f. (inconsiderans), die Unüberlegtheit, Unbesonnenheit, Verblendung (griech. ἀβλεψία), Cic. ad Q. fr. 3, 9, 2. Suet. Claud. 39, 1. Cassian. de incarn. praef.
ex ~ia premeditationis processerat ad irreverentes contactus sanctitatis
incōnsīdĕrantia, (16) æ, f. (inconsiderans), défaut de réflexion, inattention, inadvertance : Cic. Q. 3, 9, 2 ; Suet. Claud. 39.
incōnsīderantia ae, f
- inconsiderans, want of reflection, inconsiderateness: alcuius.