irrisor
irrisor, a derider, mocker, scoffer
irrīsor (inr-), ōris, m. [irrideo],
- a derider, mocker, scoffer: hujus orationis et sententiae, Cic. Par. 1, 3, 13; Prop. 1, 9, 1.
irrīsor, ōris, m. (irrideo), der Verhöhner, Spötter, Prop. 1, 9, 1: irrisor potius quam blandus, Aur. Vict. epit. 41, 16: m. obj. Genet., isti irrisores huius orationis et sententiae, Cic. parad. 1, 13.
et post ~orem ejus irrideatis
sceptrans harundo stimulat irrisores
Cham paterne ~or dedecentie(v.
eadem peccata que abjuravi et plura alia enormia, tamquam non penitens, sed ~or, in dies repeto et resumo
irrīsŏr (16) (inr-), ōris, m. , celui qui se moque, moqueur : Cic. Par. 13 ; Prop. 1, 9, 1.
inrīsor (irr-) ōris, m
- RID-, a derider, mocker, scoffer: orationis, C., Pr.