About

Menu

miseria

miseria, wretchedness, unhappiness, misfortune, misery, woe, suffering, affliction, distress

BWL

eis otium et divitiae oneri miseriaeque fuerunt
for these, leisure and riches were a burden and a misery

Could not find miseriaeque in Logeion dictionaries.

miseriaeque Noun: feminine genitive singular, Noun: feminine vocative plural, Noun: feminine dative singular, Noun: feminine nominative plural of miseria

See miseriaeque in Morpho

mĭsĕrĭa, ae, f. [miser], wretchedness, unhappy condition, misfortune, misery; affliction, distress, etc.
  • I Lit.
    • A (Class.) Nam invidere alii bene esse, tibi male esse, miseriast, Plaut. Truc. 4, 2, 31 (741): Proloqui Caelo atque terrae Medeaï miserias, Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 26, 63 (Trag. v. 292 Vahl.): quibus servitutem meā miseriā deprecor, id. ap. Non. 290, 19 (Trag. v. 173 ib.): miserias voluptate sedare, Plaut. Poen. 5, 4, 93 (1266): ubi virtus est, ibi esse miseria et aerumna non potest, Cic. Fin. 5, 32, 95: in miserias incidere, id. Phil. 2, 10, 24: de miseriis in quibus versamur, id. Fam. 7, 3, 1: in miseriā esse, id. Fin. 3, 14, 48: oneri miseriaeque esse, Sall. C. 10, 2.—
    • B Trouble, fatigue, irksomeness: miseriam capere, Ter. Ad. 876: nimiae miseriae est, is too irksome, Quint. 1, 8, 18: nimia est miseria nimis pulchrum esse hominem, Plaut. Mil. 1, 1, 68 (68): ne (Stoici) omnia superstitiosā sollicitudine et miseriā crederent, anxiety, Cic. Div. 2, 41, 86.—Plur.: miseriae plebis crescebant, Liv. 6, 34, 1.—
  • II Personified: Mĭsĕrĭa, the daughter of Erebus and Nox, Cic. N. D. 3, 17 fin.; Hyg. Fab. praef.

Saved

Recent