obtundo
obtundo, to blunt, weaken, exhaust, make dull
Could not find obtusa in Logeion dictionaries.
obtusa Verb: perfect passive participle neuter accusative plural, Verb: perfect passive participle feminine ablative singular, Verb: perfect passive participle feminine nominative singular, Verb: perfect passive participle feminine vocative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative plural, Verb: perfect passive participle neuter nominative plural of obtundo
obtusa Adjective: neuter nominative plural, Adjective: neuter accusative plural, Adjective: feminine nominative singular, Adjective: feminine ablative singular of obtusus
- To strike or beat against, at, or on a thing; to beat, thump, belabor (very rare; perh. only ante- and post-class.): pectora pugnis, Firm. Math. 5, 5: obtundit os mihi, breaks my jaw, Plaut. Cas. 5, 2, 50 (924); cf.: obtunso ore, id. ib. 5, 1, 8 (862); cf.: nam sum obtusus pugnis pessume, id. Am. 2, 1, 59 (609).—
- II To blunt, dull, by striking.
- A Lit. (very rare): telum, Lucr. 6, 399: gladios, Claud. Cons. Mall. Theod. 166.—
- B Transf.
- 1 To blunt, weaken, make dull, deprive of strength: aciem oculorum, Plin. 22, 25, 70, § 142: auditum, id. 24, 11, 50, § 87: obtusus stomachus, id. Ep. 7, 3, 5: vocem, to blunt, weaken, Lucr. 4, 613: ingenia, Cic. de Or. 2, 70, 282: et obtusis ceciderunt viribus artis, Lucr. 3, 452; Liv. 7, 2: mentem, Cic. Tusc. 1, 33, 80: ingenia, id. de Or. 3, 24, 93: nihil est quod tam obtundat elevetque aegritudinem, quam. etc., id. Tusc. 3, 16, 34.—
- 2 Aures or aliquem, or simply obtundere, to stun or din the ears; to deafen one by saying a thing too often or too long; hence, to annoy or tease with importunity; aures graviter obtundo tuas, ne quem ames, Plaut. Cist. 1, 1, 120 (120): ne brevitas defraudasse aures videatur, neve longitudo obtudisse, Cic. Or. 66, 221: aliquem longis epistulis, to annoy, molest, id. Att. 8, 1: aliquem, id. Fam. 5, 14, 3: rogitando, Ter. Eun. 554.—With object-clause: obtuderunt ejus aures, te socium praetoris fuisse, they dinned into him that, etc., Timarch. ap. Cic. Verr. 2, 3, 67, § 157.— With subj.: non cessat obtundere, totam prorsus a principio fabulam promeret, Ap. Met. 9, 23, 21; aliquem de aliquā re, to importune, annoy, Ter. Ad. 113: obtundis, tametsi intellego, etc., id. And. 348.
- —Hence, obtūsus (obtunsus or optūsus), a, um, P. a., blunt, dull, obtuse (class.).
- A Lit.: falx obtusa et hebes, Col. 4, 24, 21: pugio, Tac. A. 15, 54: vomer, Verg. G. 1, 262: angulus, Lucr. 4, 355: cornua lunae obtusa, Plin. 18, 35, 79, § 347.—
- B Transf., blunted, blunt, dull, weak, faint, powerless: animi acies obtusior, Cic. Sen. 23, 83: stellis acies obtunsa, Verg. G. 1, 395: obtusi et hebetes ad aliquam rem, Cic. Fragm. ap. Lact. 3, 14: aures obtunsae, blunted, dull of hearing, Auct. Her. 3, 9, 17: vox, thick, not clear (opp. clara), Quint. 11, 3, 15: fauces tumentes strangulant vocem, optusae obscurant, id. 11, 3, 20: stomachus, weakened, spoiled, Plin. Ep. 7, 3, 5: obtunsa pectora, insensible, without feeling, Verg. A. 1, 567: ingenium, Gell. 13, 24, 21: vires, enfeebled, Lucr. 3, 452: nimio ne luxu obtunsior usus Sit genitali arvo, too blunted, too enfeebled, Verg. G. 3, 135: vigor animi, Liv. 5, 18: cor, Lact. 2, 5, 4: sensus eorum, Vulg. 2 Cor. 3, 14: venenum, powerless, Calp. Ecl. 5, 94.—Comp.: quo quid dici potest obtusius? Cic. N. D. 1, 25, 70.—Sup. does not occur.—Hence, adv.: obtūsē, dully, not keenly (post-class.): crocodili in aquā obtusius vident, in terrā acutissime, Sol. 32, § 28.—Fig.: hoc facere obtuse, Aug. Doct. Christ. 4, 5, § 7.
➳ orth. arch. opt-.
- 1. (Plaut.) slaan tegen, op (m. acc.) [os alci];
- 2. door te slaan stomp maken [telum];
- 3. (metaf.) afstompen, verdoven [mentem; vocem zich hees schreeuwen; aures alcis doof maken];
- 4. doen verminderen, afzwakken [aegritudinem];
- 5. lastigvallen, hinderen [alqm longis epistulis; alqm rogando].
鈍。煩。聒耳。— aciem oculorum 耎目。眩目。— auditum 聒耳。— ingenium 昏明悟。— vocem 啞音。— aegritudinem 壓悶。
Suggest a Translation
See an image
- to blunt, weaken, exhaust, make dull: vocem in dicendo, talk himself hoarse: mentem: aegritudinem, alleviate. —To stun, din, deafen, annoy, tease, importune, molest: non obtundam diutius: te epistulis: me de hac re, importune, T.: obtuderunt eius aurīs, te fuisse, etc., dinned into him that, etc.
-
…potius saepe accidit, ut aut citius insistendum sit aut longius procedendum, ne brevitas defrudasse auris videatur neve longitude obtudisse. Sed habeo mediocritatis rationem ; nec enim loquor de versu et est liberior aliquanto oratio. E quattuor igitur…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…refert quali in corpore locati sint. multa enim e corpore existunt, quae acuant mentem, multa, quae obtundant. Aristoteles quidem ait omnis ingeniosos melancholicos esse, ut ego me tardiorem esse non moleste feram. enumerat multos…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…. ., praeterea ex duobus libris efficeret quattuor. .. . quibus vix confectis rursus haesitat, Atticum obtundit rogitando dandosne putet Varroni, qui intellexerit illum velle, placeatne omnino aliquid mitti ad ilium. .. ss…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…videtur is animus, qui plus cernat et longius, videre se ad meliora proficisci, ille autem, cuius obtusior sit acies, non videre equidem efferor studio patres vestros quos colui et dilexi videndi, neque vero eos solum…
M. Tullius Cicero, De Senectute
-
…, videamus, quo modo, neglegamus. Principio male reprehendunt praemeditationem rerum futurarum. nihil est enim quod tam optundat elevetque aegritudinem quam perpetua in omni vita cogitatio nihil esse quod non accidere possit, quam meditatio condicionis humanae ,…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…meo sustuleram, non quo, ut nescio quos dicere aiebant, acui ingenia adulescentium nollem, sed contra ingenia obtundi nolui, conroborari impudentiam. Nam apud Graecos, cuicuimodi essent, videbam tamen esse praeter hanc exercitationem linguae doctrinam…
Cicero, de Oratore
-
…Huic similis est etiam admonitio in consilio dando familiaris, ut, cum patrono malo, cum vocem in dicendo obtudisset, suadebat Granius, ut mulsum frigidum biberet, simul ac domum redisset, perdam inquit vocem, si id…
Cicero, de Oratore
-
…non potero mihi quae adhuc acta sint displicere. ego si somnum capere possem, tam longis te epistulis non obtunderem. tu, si tibi eadem causa est, me remunerere sane velim. Scr. in Formiano xiii K…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…mihi autem non modo ad sapientiam caeci videmur sed ad ea ipsa quae aliqua ex parte cerni videantur hebetes et obtunsi disputationem se habuisse cum M. Varrone homine omnium facile acutissimo et sine ulla dubitatione doctissimo fixus Reliqua librorum III…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…laxes et ad convictum nostrum redeas atque ad consuetudinem vel nostram communem vel tuam solius ac propriam. cupio non obtundere te, si non delectare nostro studio, cupio deterrere ne permaneas in incepto. nunc duae res istae contrariae…
Cicero, Epistulae ad Familiares