remitto
remitto, to let go back, send back, despatch back, drive back, cause to return
BWL
he sent back a letter to Cicero
the ships were returned to him empty
they relaxed their spirits from contention
Frieze-Dennison Vergil
Could not find remississimo in Logeion dictionaries.
remississimo Adjective: neuter dative singular superlative, Adjective: masculine dative singular superlative, Adjective: neuter ablative singular superlative, Adjective: masculine ablative singular superlative of remitto
- Act., to let go back, send back, despatch back, drive back, cause to return (class. and very freq.; cf. reddo).
- A Lit.
- 1 In gen.: Al. Redde mihi illam (filiam) ... Non remissura es mihi illam? ... non remittes? Me. Non remittam! Plaut. Cist. 2, 1, 29 (231) sq.: a legione omnes remissi sunt domum Thebis, id. Ep. 2, 2, 22 (202): aliquem domum, Caes. B. G. 1, 43 fin.; 4, 21; 7, 4 fin.; id. B. C. 3, 27 fin.: mulieres Romam, Cic. Att. 7, 23, 2: paucos in regnum, Caes. B. C. 2, 44: Fabium cum legione in sua hiberna, id. B. G. 5, 53: partem legionum in sua castra, id. B. C. 3, 97: ad parentes aliquem nuntium, Plaut. Capt. 2, 3, 15 (375): aliquem ad aliquem, id. Cas. 2, 8, 1 (437); Cic. Fam. 16, 5, 1; Caes. B. C. 1, 24; 26: obsides alicui, id. B. G. 3, 8 fin.; Lucil. ap. Lact. 5, 14: is argentum huc remisit, Plaut. As. 2, 2, 69 (325): librum tibi remisi, Cic. Att. 9, 9, 2: pila intercepta, to cast or hurl back, Caes. B. G. 2, 27; so, tractum de corpore telum, Ov. M. 5, 95: epistulam ad aliquem, Plaut. Truc. 2, 4, 43 (394): litteras Caesari, Caes. B. G. 5, 47; cf.: scripta ad eum mandata per eos, id. B. C. 1, 10: naves ad aliquem, id. B. G. 5, 23; so, naves, id. B. C. 1, 27: obsides, id. B. G. 3, 8; 3, 29: nonne vides etiam, quantā vi tigna trabesque Respuat umor aquae? .. Tam cupide sursum revomit magis atque remittit, drives back, Lucr. 2, 199; so, aquas longe (cautes), Sen. Hippol. 583: calces (equi), i.e. kick out behind, Nep. Eum. 5, 5.—
- b To send forth from itself, give out, yield: ut melius muriā, quam testa marina remittit, gives forth, yields, Hor. S. 2, 8, 53: muriam, Col. 12, 9 init.: minimum seri, id. 12, 13: umorem (humus), id. 12, 15 init.: aeruginem (vasa aenea), id. 12, 20, 2: nec umenti sensit tellure remitti (nebulas), Ov. M. 1, 604: umorem ex se ipsa remittit, Verg. G. 2, 218: quod baca remisit olivae, Hor. S. 2, 4, 69: sanguinem e pulmone, Ov. P. 1, 3, 19.—
- 2 In partic.
- a To let go back, to loosen, slacken, relax any thing strained, bound, rigid, etc. (syn. relaxo; opp. intendo, adduco): in agro ambulanti ramulum adductum, ut remissus esset, in oculum suum recidisse, Cic. Div. 1, 54, 123; cf.: habenas vel adducere vel remittere, id. Lael. 13, 45: frena, Ov. M. 2, 191 (opp. retinere); 6, 228: lora, id. ib. 2, 200; id. Am. 3, 2, 14; cf.: vela pennarum, Lucr. 6, 743: ira contractis, hilaritas remissis (superciliis) ostenditur, Quint. 11, 3, 79: quattuor remissis (digitis) magis quam tensis, id. 11, 3, 99: digitis, Ov. H. 19, 197: remissis, id. M. 4, 229: junctasque manus remisit; vinclis remissis, etc., i.e. to loose, id. ib. 9, 314 sq.: digitum contrahens ac remittens, Plin. 11, 26, 32, § 94: bracchia, i. e. to let sink or fall down, Verg. G. 1, 202: remissas manus, sinking or failing, Vulg. Heb. 12, 12: frigore mella Cogit hiems eademque calor liquefacta remittit, dissolves again, melts, Verg. G. 4, 36; cf.: cum se purpureo vere remittit humus, opens again, thaws, Tib. 3, 5, 4: vere remissus ager, Ov. F. 4, 126. —
- b To leave behind, produce: veluti tractata notam labemque remittunt Atramenta, Hor. Ep. 2, 1, 235.—
- c Jurid. t. t.: remittere nuntium or repudium, to send a bill of divorce, to dissolve a marriage or betrothal; v. nuntius and repudium.—
- B Trop.
- 1 In gen., to send back, give back, return, restore, dismiss, remove, etc.: (specula) simulacra remittunt, Lucr. 4, 337 Lachm.: vocem late nemora alta remittunt, Verg. A. 12, 929; cf.: totidemque remisit Verba locus, Ov. M. 3, 500: chorda sonum ... remittit acutum (with reddere), Hor. A. P. 349: vos me imperatoris nomine appellavistis: cujus si vos paenitet, vestrum vobis beneficium remitto, mihi meum restituite nomen, Caes. B. C. 2, 32 fin.: quin etiam ipsis (imperium) remittere, id. B. G. 7, 20: integram causam ad senatum remittit, refers, Tac. A. 3, 10: a quibus appellatum erit, si forte ad eosdem remittemur, Quint. 11, 1, 76; 12, 10, 21: veniam, to return, repay, Verg. A. 4, 436: quae nisi respuis ex animo longeque remittis, Lucr. 6, 68; cf.: opinionem animo, to dismiss, reject, cast off, Cic. Clu. 2, 6: si quid ab omnibus conceditur, id reddo ac remitto, resign it, id. Sull. 30, 84: utramque provinciam remitto, exercitum depono, id. Phil. 8, 8, 25: Galliam togatam, id. ib. 8, 9, 27.—
- 2 In partic.
- a (Acc. to I A. 2. a.) To slacken, relax, relieve, release, abate, remit (freq. and class.): omnes sonorum tum intendens tum remittens persequetur gradus, Cic. Or. 18, 59; cf.: (sonorum vis) tum remittit animos, tum contrahit, id. Leg. 2, 15, 38: quaero enim non quibus intendam rebus animum, sed quibus relaxem ac remittam, relieve, recreate, refresh, id. Fragm. ap. Non. 383, 23: ut requiescerem curamque animi remitterem, id. Verr. 2, 4, 61, § 137: animum per dies festos licentius, Liv. 27, 31; and in a like sense with se, Nep. Alcib. 1 fin.; and mid.: mirum est, ut opusculis animus intendatur remittaturque, Plin. Ep. 7, 9, 13: animos a contentione pugnae, Liv. 5, 41: animos a certamine, id. 9, 12: animos a religione, id. 5, 25; cf.: nihil apud milites remittitur a summo certamine, id. 6, 24, 10: superioris temporis contentionem, Caes. B. C. 2, 14 fin.; cf. Cic. Brut. 55, 202: diligentiam in perdiscendo ac memoriam, Caes. B. G. 6, 14; cf.: curam et diligentiam remittunt, id. B. C. 2, 13: summum illud suum studium remisit, Cic. Brut. 93, 320: ea studia remissa temporibus revocavi, id. Tusc. 1, 1, 1: belli opera, Liv. 30, 3: bellum, id. 30, 23: pugnam, Sall. J. 60, 3 al.: urguent tamen et nihil remittunt, Cic. Fin. 4, 28, 77: equites petere ut sibi laxaret aliquid laboris; quibus ille, ne nihil remissum dicatis, remitto, etc., Liv. 9, 16: cottidie aliquid iracundiae remittebat, Cic. Phil. 8, 6, 19; cf. id. Att. 10, 4, 2: aliquid de suo, id. Rab. Post. 11, 31: horam de meis legitimis horis, id. Verr. 2, 1, 9, § 25: aliquid de severitate cogendi, id. Phil. 1, 5, 12; 13, 17, 36: nihil de saevitiā, Tac. A. 6, 25 al.; cf. Caes. B. C. 3, 17: ex eo, quod ipse potest in dicendo, aliquantum remittet, Cic. Div. in Caecil. 15, 48: aliquid ex pristinā virtute, Caes. B. C. 3, 28: aliquid ex curā verborum, Quint. 10, 7, 22; 7, 1, 22.—With ellipsis of aliquid, etc.: illum viris fortissimis remittere de summā non potuisse, te mulieri deterrimae recte remississe, etc., Cic. Verr. 2, 3, 35, § 82; Liv. 4, 43, 11: de voluntate nihil, Cic. Brut. 5, 17: nihil e solito luxu, Tac. H. 3, 55: nihil ex arrogantiā, id. Agr. 27 al.— Impers.: tum aequo animo remittendum de celeritate existumabat, Caes. B. G. 5, 49.—
- β With inf., to cease, leave off, omit to do any thing (rare; not in Cic. or Caes.): si cogites, remittas jam me onerare injuriis, Ter. And. 827: neque remittit quid ubique hostis ageret explorare, Sall. J. 52, 5; cf.: quid bellicosus Cantaber cogitet, remittas Quaerere, Hor. C. 2, 11, 3.—
- γ With se, or mid., to relax, abate: ubi dolor et inflammatio se remiserunt, Cels. 4, 24 fin.; cf.: cum se furor ille remisit, Ov. H. 4, 51: quae (febres) certum habent circuitum et ex toto remittuntur, Cels. 3, 12; cf. under II.—
- δ Mid., to recreate one’s self: eundem, cum scripsi, eundem etiam cum remittor, lego, Plin. Ep. 1, 16, 7; cf.: fas est et carmine remitti, id. ib. 7, 9, 9; cf. supra: animus remittatur, id. ib. 7, 9, 13.—
- ε To give free course to (opp. continere): animi appetitus, qui tum remitterentur, tum continerentur, Cic. N. D. 2, 12, 34.—
- b With respect to a person, to free one from any thing; to give up, grant, forgive, yield, resign, concede, surrender, sacrifice a thing to any one (= concedere, condonare); with acc. of the offence: Tranioni remitte quaeso hanc noxiam causā meā, Plaut. Most. 5, 2, 47 (1168): injuriam, Sall. H. 3, 61, 2 Dietsch: quare tum cito senex ille remisit injuriam? Sen. Contr. 2, 11, 1: ut ex animo tibi volens omne delictum remittam, Ap. Met. 3, 19, 8; so freq. in late Lat., to remit, forgive a sin or offence: peccata, Vulg. Matt. 9, 2: blasphemia, id. ib. 12, 31: cogitationem, id. Act. 8, 22. — Freq. with acc. of the penalty: multam, Cic. Phil. 11, 8, 18: poenam alicui, Liv. 40, 10, 9: ipso remittente Verginio ultimam poenam, id. 3, 59, 10; 8, 35, 1: omnia tibi ista concedam et remittam, Cic. Verr. 2, 5, 9, § 22; cf. id. Ac. 2 (Luc.), 33, 106; and: alicui remittere atque concedere, ut, etc., id. Planc. 30, 73: meam animadversionem et suppli cium ... remitto tibi et condono, Vatin. ap. Cic. Fam. 5, 10, 2: quod natura remittit, Invida jura negant, Ov. M. 10, 330: si per populum Romanum stipendium remittatur, Caes. B. G. 1, 44: pecunias, quas erant in publicum Varroni cives Romani polliciti, remittit, id. B. C. 2, 21; cf. Liv. 42, 53: aedes (venditas) alicui, to give up, resign a purchase, Plaut. Most. 3, 2, 111 (800): tempus vobis, Cic. Verr. 2, 1, 11, § 30: ut patria tantum nobis in nostrum privatum usum, quantum ipsi superesse posset, remitteret, id. Rep. 1, 4, 8: navem imperare debuisti ex foedere: remisisti in triennium: militem nullum umquam poposcisti per tot annos, id. Verr. 2, 4, 9, § 21: tibi remittunt omnes istam voluptatem et eā se carere patiuntur, resign that pleasure to you, id. de Or. 1, 58, 246: ut memoriam simultatium patriae remitteret, sacrifice to his country, Liv. 9, 38; cf.: privata odia publicis utilitatibus remittere, Tac. A. 1, 10: ut sibi poenam magistri equitum remitteret (dictator), that he would remit for their sake, Liv. 8, 35: dictator consulibus in senatu magnifice conlaudatis et suarum quoque rerum illis remisso honore, dictaturā se abdicavit, having been resigned in their favor, id. 7, 11: jus ipsi remittent, will abandon their claim, id. 6, 18, 7.— Absol.: remittentibus tribunis plebis comitia per interregem sunt habita, withdrawing their opposition, Liv. 6, 36, 3: de tributo remiserunt, id. 5, 12, 13; cf. Tac. A. 1, 8: si hoc ipsi remitti vellent, remitterent ipsi de maritumis custodiis, Caes. B. C. 3, 17.—
- β Poet., with inf., to allow, permit: sed mora damnosa est nec res dubitare remittit, Ov. M. 11, 376; cf.: (Fides) occulte saevire vetat, prodesse remittit, Claud. Laud. Stil. 2, 37. —
- II Neutr., to decrease, abate (very rare, but class.): si forte ventus remisisset, Caes. B. C. 3, 26: imbres, Liv. 40, 33, 4: pestilentia, id. 2, 34, 6: cum remiserant dolores pedum, Cic. Brut. 34, 130; cf.: si remittent quippiam Philumenae dolores, Ter. Hec. 349: tumor remittens, Cels. 7, 18: vapor calidus primo non remittit propter levitatem, does not sink, Vitr. 8, 2.— Hence, rĕmissus, a, um, P. a. (acc. to I. A. 2. a.), slack, loose, relaxed, languid (opp. contentus, contendere): membra, Lucr. 5, 852.
- A Lit.: ut onera contentis corporibus facilius feruntur, remissis opprimunt, Cic. Tusc. 2, 23, 54; cf.: vox, ut nervi, quo remissior, hoc gravior et plenior, Quint. 11, 3, 42: ridens Venus et remisso Filius arcu, Hor. C. 3, 27, 67: ammoniacum, i.e. liquid, Pall. 1, 41, 2; cf. adeps, Veg. 1, 11, 4. —
- B Trop., relaxed, not rigid, strict, or hard, both in a good and bad sense.
- 1 Mild, gentle, soft, indulgent, cheerful, good-humored, gay, etc. (syn.: lenis, mitis, dulcis): remissior ventus, Caes. B. C. 3, 26: remissiora frigora, id. B. G. 5, 12 fin.: cantūs remissiores, Cic. de Or. 1, 60, 254; cf.: tum intentis tum remissis modis, Quint. 11, 3, 17: si me non improbissime Dolabella tractasset, dubitassem fortasse, utrum remissior essem, an summo jure contenderem, Cic. Att. 16, 15, 1: in eo sermone non remissi sumus, id. Fin. 3, 1, 2: remissus et subridens, Tac. Or. 11 init.: nisi magistratus valde lenes et remissi sint, Cic. Rep. 1, 43, 66: in ulciscendo remissior, id. Red. ad Quir. 7, 23: animus (with lenis), id. de Or. 2, 46, 193; cf.: remississimo ad otium et ad omnem comitatem animo, i.e. most prone, Suet. Aug. 98: remissus et mitis, Plin. Ep. 3, 14, 5: cum tristibus severe, cum remissis jucunde vivere, Cic. Cael. 6, 13; cf. Suet. Galb. 14; id. Claud. 21: decorus est sermo senis quietus et remissus, Cic. Sen. 9, 28: remissius genus dicendi, id. Sest. 54, 115: amicitia remissior esse debet et liberior et dulcior, id. Lael. 18, 66; cf. affectus, Quint. 10, 1, 73: egressiones dulces et remissae, id. 11, 3, 164: joci, gay, merry (opp. curae graves), Ov. M. 3, 319; cf.: remissiores hilarioresque sermones, Suet. Tib. 21: opus, Ov. Tr. 2, 547. —
- 2 Slack, negligent, remiss (syn. languidus): esse remisso ac languido animo, Caes. B. C. 1, 21; cf.: nostris languentibus atque animo remissis, id. ib. 2, 14: dolus Numidarum nihil languidi neque remissi patiebatur, i. e. no negligence, Sall. J. 53, 6; 88, 2: in labore, Nep. Iphic. 3, 1: oderunt agilem gnavumque remissi, Hor. Ep. 1, 18, 90: remissior in petendo, Cic. Mur. 26, 52: vita remissior, Suet. Tib. 52.—
- b Lower, cheaper: remissior aliquanto ejus fuit aestimatio quam annona, below the market price, Cic. Verr. 2, 3, 92, § 214. — Hence, adv.: rĕ-missē (acc. to B. 1.), gently, mildly (with leniter, urbane; opp. severe, graviter, vehementer, etc.), Cic. de Or. 3, 26, 102; id. Cael. 14, 33; Col. 1, 8, 10; Quint. 10, 2, 23; 12, 10, 71; Suet. Claud. 30.—Comp., Cic. de Or. 1, 60, 255; id. Verr. 2, 4, 34, § 76; Quint. 9, 2, 91.—Sup. is not found.
- 1. terugsturen, terugzenden [obsides regi; mulieres Romam; exercitum, contionem ontbinden; librum; alqm cum legione in hiberna; Caesari litteras terugschrijven];
- 2. teruggooien [hastam; calces naar achteren slaan];
- 3. teruggeven [Gallis imperium]; weldaden beantwoorden [beneficium];
- 4. naar buiten laten komen [sanguinem e pulmone opgeven]; ➤ vocem nemora remittunt weerkaatsen;
- 5. loslaten, ontspannen, vieren [habenas en lora vieren; vincula losmaken; metaf. appetitūs de vrije loop laten]; ➤ calor mella liquefacta remittit lost op, doet smelten; vere remissus ager ontdooid;
- 6. laten dalen of zakken [arma; bracchia; tunicam]; ➤ digiti sopore remissi;
- 7. (metaf.) verminderen, afzwakken, verzwakken [industriam; studia litterarum; curam; bellum; alqd de severitate cogendi];
- 8. intr., pass. of se ~ afnemen, verminderen, verzwakken, ophouden [de celeritate snelheid minderen]; ➤ ventus remisit; dolores remittunt; (m. inf.) remittas quaerere; remittitur virtus; vita remissa beëindigd;
- 9. ontspannen, opfrissen, verkwikken [animos a certamine]; ➤ cantūs remittunt animos geven ontspanning, vrolijken op; — se ~ en pass. zich ontspannen, zich rust gunnen;
- 10. kwijtschelden, schenken (aan: dat.) [multam; stipendium; pecunias; iniuriam vergeven];
- 11. afzien van, opgeven [inimicitias suas rei publicae in het belang v.d. staat; privata odia publicis utilitatibus; memoriam simultatium patriae uit liefde voor het vaderland];
- 12. laten vallen, opgeven [provincias afstand doen van; iram; opinionem animo];
- 13. zijn verzet opgeven (mbt.: de); ➤ de summa iuris ~; remittentibus tribunis comitia sunt habita omdat de tribunen hun verzet opgaven;
- 14. (postklass.) verwijzen naar, wijzen op (m. ad) [causam ad senatum; alqm ad ipsum volumen];
- 15. voortbrengen, produceren [sonum].
寄回。遣。送來。快心。壓。赦。准。減。鬆。斷。— ore acceptam aquam 吐水。— causam ad senatum 批給議事廳。— sonum vocis 減聲。— aures 垂耳。— animum 散心。死心。— nullum tempus 勤無斷。— intercessionem 不復阻。— frontem 減嚴。— debitum 免債。— nuntium uxori 休婦人。— nuntium Musis 棄書。— pudori nuntium 喪廉耻。— de supplicio 減罰。— opinionem 改意。— fraenos dolori 疼甚而拾己。— se totum ei 全信服彼。— in triennium 延三年。— provinciam 辭總督職。— arcum 弛弓。— habenas vel fraena equo 鬆轡。Ventus remittit 風已殺。Hoc quoque vobis remitto 此吾已准汝等。Remitte aedes quas emeris 汝還回所買之房屋可也。
Suggest a Translation
See an image
- to let go back, send back, despatch back, drive back, cause to return: mulieres Romam: paucos in regnum, Cs.: partem legionum in sua castra, Cs.: librum tibi: pila intercepta, hurl back, Cs.: tractum de corpore telum, O.: cogebat (equos) calces remittere, i. e. kick, N. —To send forth, give out, yield, emit, produce: Ut melius muriā, quod testa marina remittit, H.: nec umenti sensit tellure remitti (nebulas), O.: umorem ex se, V.: quod baca remisit olivae, H.—In law, with nuntium or repudium, to send a letter of divorce, dissolve marriage: uxori nuntium: repudium alteri (uxori), T.—To let go back, loosen, slacken, relax: ramulum adductum, ut remissus esset, in oculum suum recidisse: habenas: frena, O.: vinclis remissis, O.: bracchia, i. e. let fall, V.: mella calor liquefacta remittit, melts, V.—Intrans, to decrease, relax, abate: si forte ventus remisisset, Cs.: pestilentia, L.: cum remiserant dolores pedum.—Fig., to send back, give back, return, restore: vocem nemora remittunt, V.: totidemque remisit Verba locus, O.: sonum acutum, H.: vestrum vobis beneficium, Cs.: hanc veniam cumulatam morte remittam, will repay, V.—To give up, reject, yield, resign, grant, concede. opinionem animo: si quid ab omnibus conceditur, id reddo ac remitto: remittentibus tribunis, comitia sunt habita, etc., yielding, L.: omnia tibi ista: quod natura remittit, Invida iura negant, O.: memoriam simultatium patriae, sacrifice, L.: Erycis tibi terga remitto, I give up, if you will, V.: suarum quoque rerum illis remisso honore, i. e. ascribed the honor to them, L.: ius, abandon their claim, L.: te mihi remittere atque concedere, ut consumerem, etc. Sed mora damnosa est nec res dubitare remittit, permits, O. —To slacken, relax, relieve, release, abate, remit. omnes sonorum gradūs: per dies festos animum, L.: se, N.: ab religione animos, L.: superioris temporis contentionem, Cs.: diligentiam in perdiscendo, Cs.: studia remissa temporibus: belli opera, L.: pugnam, S.: urguent tamen et nihil remittunt: cum se furor ille remisit, O.: horam de meis legitimis horis: aliquid ex pristinā virtute, Cs.: nihil ex arrogantiā, Ta.: de tributo remiserunt, L.: fortissimis remittere de summā.—To cease, refrain, omit: remittas iam me onerare iniuriis, T.: quid ubique hostis ageret, explorare, S.: Quid Cantabar cogitet, Quaerere, H.—To give free course, leave unrestrained: animi appetitūs, qui tum remitterentur, tum continerentur.—Of a penalty, to remit, pardon, remove, abate, grant exemption from: multam: poenam tibi, L.: sibi poenam magistri equitum, remit at their intercession, L.: pecunias, quas erant in publicum polliciti, Cs.
-
…corporibus pugnarent, his deiectis et coacervatis cadaveribus qui superessent ut ex tumulo tela in nostros coicerent et pila intercepta remitterent ut non nequiquam tantae virtutis homines iudicari deberet ausos esse transire latissimum flumen, ascendere altissimas ripas, subire iniquissimum…
Julius Caesar, Gallic War
-
…eos mercatoribus ; nihil pati vini reliquarumque rerum ad luxuriam pertinentium inferri, quod his rebus relanguescere animos eorum et remitti virtutem existimarent ; esse homines feros magnaeque virtutis ; increpitare atque incusare reliquos Belgas, qui se populo Romano dedidissent…
Julius Caesar, Gallic War
-
…ornamento et praesidio, non detrimento esse oportere, atque se hac spe petisse. Si per populum Romanum stipendium remittatur et dediticii subtrahantur, non minus libenter sese recusaturum populi Romani amicitiam quam adpetierit. Quod multitudinem Germanorum in Galliam…
Julius Caesar, Gallic War
-
…in mandatis dederat ne aut Haeduis aut eorum sociis bellum inferret, obsides redderet, si nullam partem Germanorum domum remittere posset, at ne quos amplius Rhenum transire pateretur. Ariovistus ad postulata Caesaris pauca respondit, de suis virtutibus…
Julius Caesar, Gallic War
-
…et noctis faciem nebulas fecisse volucres sub nitido mirata die, non fluminis illas esse, nec umenti sensit tellure remitti ; atque suus coniunx ubi sit circumspicit, ut quae deprensi totiens iam nosset furta mariti. Quem postquam caelo…
Ovid, Metamorphoses
-
…dicit. facile patior, quod scribit, secum Titinium et Servium questos esse quia non idem sibi quod mihi remisisset. homines ridiculos qui cum filios misissent ad Cn. Pompeium circumsedendum, ipsi in senatum venire dubitarint. sed…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…ad eum deprensus ex itinere N. Magius Cremona, praefectus fabrum Cn. Pompei. quem Caesar ad eum remittit cum mandatis quoniam ad id tempus facultas colloquendi non fuerit atque ipse Brundisium sit venturus, interesse rei publicae et…
Julius Caesar, Civil War
-
…non causa fuissent. habes epistulam verbosiorem fortasse quam velles ; quod tibi ita videri putabo, nisi mihi longiorem remiseris. ego si quae volo expediero, brevi tempore te, ut spero, videbo. Scr. in Cumano…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…et iis quidem non admodum indoctis, totum hoc displicet philosophari. quidam autem non tam id reprehendunt, si remissius agatur, sed tantum studium tamque multam operam ponendam in eo non arbitrantur. erunt etiam, et ii quidem…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…Erat magni periculi res tantulis copiis iniquo loco dimicare ; tum, quoniam obsidione liberatum Ciceronem sciebat, aequo animo remittendum de celeritate existimabat consedit et quam aequissimo loco potest castra communit atque haec, etsi erant exigua per se vix…
Julius Caesar, Gallic War