respiraculum
rēspīrācŭlum, i, n. [respiro],
- breathing, respiration (late Lat.), Claud. Mam. Stat. An. 2, 12.
respīrāculum, ī, n. (respiro), die Luftröhre, Claud. Mam. de statu animae 2, 12.
si item lapis esset corpus hominis, unde haberet homo ~um vite?
colera inhibetur ad sua receptacula vel ~a transire
respīrācŭlum, ī, n. , répit : Mamert. An. 2, 12.
Redactæ paululum Respiraculo pausæ vires.