respiratio
respiratio, a breathing out, breathing, respiration
rēspīrātĭo, ōnis, f. [respiro].
- Lit., a breathing out, exhaling; hence, in gen., breathing, respiration, Cic. Univ. 6; Plin. 9, 7, 6, § 18; Quint. 9, 4, 67 (with spiritus); 11, 3, 39; 53; 63; Cael. Aur. Acut. 2, 3, 16; 2, 32, 167.—*
- B Transf., exhalation: aquarum, Cic. N. D. 2, 10, 27.—
- II Trop., a breathing in the course of an action, i. e. a taking breath, resting; an intermission, pause: in suo quisque gradu obnixi sine respiratione ac respectu pugnabant, Liv. 8, 38.—So of a pause in speaking: morae respirationesque delectant, Cic. Or. 16, 53; cf. Quint. 7, 9, 11; 11, 3, 49.
respīrātio, ōnis, f. (respiro), I) das Aufatmen, Atemholen, a) eig., Cic. u.a.: sine respiratione pugnare, ohne aufzuatmen, ohne Unterlaß, Liv. – b) meton., der Ruhepunkt, die Pause im Reden, wo man innehält und von neuem Atem holt, Cic. or. 53 (Plur.). Quint. 7, 9, 11. – II) die Ausdünstung, aquarum, Cic. de nat. deor. 2, 27.
exspirationis ‥ et ~onis idem principium est, quamquam ambigant medici utrum in mediam cordis cellulam ~o aerem tractu continuo ducat
pectus etiam et pulmonem nervi ingrediuntur ad constrictionis et dilatationis officium, ut exspirationem et ~onem cordis operetur potentia spiritumque producat et pulsum efficiat
in qua ‥ collisione [sc. ferri ad lapidem ] et ex qua [aer ] in medio contentus lapidis sc. raptu veloci movetur, motus calefit cum non habeat liberam ~onem, calefiendo corrumpitur et sua forma spoliatus transit in ignem
si homo propriam nesciret complexionem, per anni ~onem poterat dignoscere
dividuntur [prosodiae ] ‥ in tonos ‥ tempora ‥ ~ones ‥ passiones. ‥ spiritus est productio vocis: ‥ spiritus sunt duo: dasia et psili
omnis ‥ eclipsis vel partialis vel totalis est; partialis ‥ apud Arabes dum ingrediturelzukut , apud nos vero casus dicitur; cum vero ab umbra exit,elingile , quod a nobis ~o dici potest
filia regis ‥ paulisper suspensa stupore, ~one tandem modica resumpsit spiritum et Judicem sic affatur
soni, quorum duo vel tres neumam ‥ constituunt, et pars una vel plures distincciones faciunt, id est congruum ~onis locum
ut cantus melius continuatur, necessarium est inter neupmata ~ones et distincciones inserere
illa [actio ] fatigat, ista [contemplatio ] recreat. ibi tristitia cum tedio, hic contuita Dei bonitate ~o
nulla eis quies, nulla ~o dabatur
non longa temporis ~one res suum serenum sortita est finem
ut per ipsam fiat ~o vaporosarum substantiarum seu superfluitatum interiorum membrorum
respīrātĭō, (15) ōnis, f. (respiro ), ¶ 1 respiration : Cic. Tim. 6 ; Plin. 9, 18 || pause (pour reprendre haleine) : Cic. Or. 53 ; Quint. 7, 9, 11 ¶ 2 exhalation, évaporation : Cic. Nat. 2, 27.
- 1. het ademhalen; het weer op adem komen; ➤ sine respiratione pugnare ononderbroken;
- 2. pauze tijdens het spreken;
- 3. uitwaseming [aquarum].
Quoniam nos concessit Deus quietari, et dedit victoriam de Mauris nostris inimicis, et propterea habemus aliquantum Respirationem, etc.
respīrātiō ōnis, f
- respiro, a breathing out, breathing, respiration: respirationem requirere: aquarum, exhalation.—Fig., a breathing, taking breath, rest, intermission, pause: sine respiratione pugnabant, L.: morae respirationesque delectant.