respiratus
respiratus, an inhalation, inspiration
rēspīrātus, ūs, m. [respiro],
- a drawing breath, inhaling, inspiration; only Cic. N. D. 2, 55, 136 (dub. Orell. N. cr.; Bait. intrante spiritu), and Ap. Met. 4, 15, 10.
respīrātus, Dat. uī, Abl. ū, m. (respiro), das Aufatmen, Atemholen, Abl. respiratu, Cic. de nat. deor. 2, 136 Schoem. u. Muell. (Madvig u. Baiter intrante spiritu): Dat. respiratui, Apul. met. 4, 15.
respiro, -as, unde ~us, respiratio
respīrātŭs, ūs, m. , respiration : Cic. Nat. 2, 136 ; Apul. M. 4, 15.
(respīrātus ūs), m
- respiro, an inhalation, inspiration: qui (pulmones) in respiratu dilatant.