αὐτεπιβούλευτος
αὐτεπιβούλευτος, self-destructive
αὐτ-επιβούλευτος, ον,
- self-destructive, Ath. Mech. 32.9, [Hero]Poliorc. p.269 W.
que se destruye a sí mismo
μηχανή
αὐτ·επιβούλευτος, ος, ον, c. le préc. Héron p. 269 Wescher, Poliorcétique des Grecs.