δαϊκτήρ
δαϊκτήρ, slayer, murderer
δᾰϊκτ-ήρ, ῆρος, ὁ,
- slayer, murderer, of Ares, Alc. 28.
- 2 as Adj., heart-rending, γόος A. Th. 916 (lyr.).
desgarrador
γόος
• c. gen.
τῆς καρδίας μου
δαϊκτήρ, ῆρος [ᾰ] adj. m. déchirant (gémissement), Eschl. Sept. 916.
Étym. δαΐζω.
δαϊκτήρ, ῆρος, ὁ, γόος, herzzerreißende Trauer, Aesch. Spt. 899.
δαϊκτήρ
- a slayer:— as adj. heart-rending, Aesch.