δαϊκτάμενος
δαϊκτάμενος, slain in battle
δᾰϊκτάμενος, η, ον,
- slain in battle, Il. 21.146, 301.
muerto en combate
αἰζηοί
Πενθεσίλεια
ἥρωες
δαϊ·κτάμενος, η, ον [ᾰᾰ] tué dans la mêlée, Il. 21, 146, 301 ; Q. Sm. 1, 630, etc.
Étym. δαΐς, κτείνω.
δαϊκτάμενος, in der Schlacht getötet ; Hom. zweimal, δαϊκταμένων αἰζηῶν Versende Il. 21.146, 301 ; wird besser getrennt geschrieben, δαῖ κταμένων, s. Scholl. Herodian. Il. 21.301 ; – Qu.Sm. 1.630 u. öfter.
δαϊκτάμενος
[δαΐ,
dat. of δάϊς + κτάμενος. See κτείνω.]
Slain in battle: αἰζηῶν Il. 21.146, 301.
δαϊκτάμενος : killed in battle, Il. 21.146 and 301.