διάπονος
διάπονος, exercised
διάπον-ος, ον, of persons,
- exercised, hardy, δ. τὰ σώματα Plu. Mar. 26, al., cf. Onos. 1.1.
- 2 worn out, σῶμα δ. πρός τι Plu. Sanit. 2.135f.
- II Adv. -νως with labour or toil, Id. Fab. 1.
I
1 ejercitado, entrenado
τὸ σῶμα ... διάπονον τῇ ἀσκήσει
κύνες ... αἱ διάπονοι ἀπὸ τοῦ φιλοπονεῖν
διάπονοι τὰ σώματα
2 extenuado, cansado por el esfuerzo
πρὸς τὰς καλὰς πράξεις ... μὴ διάπονον ἔχειν τὸ σῶμα
3 producto de la fatiga o que revela fatiga
φόβου μεστὸς καὶ ἱδρῶτος διαπόνου
II adv. -ως con mucho esfuerzo
δ. δεχόμενος τὰς μαθήσεις
διά·πονος, ος, ον :
1 exercé à la fatigue, Plut. Mar. 26 ||
2 exercé, en gén. : πρός τι, Plut. M. 135f, à qqe ch.
Étym. διά, πένομαι.
διάπονος, ausdauernd, durch Arbeit abgehärtet, τὰ σώματα διάπονοι Plut. Mar. 26 ; auch πρός τι, de san. tu. p. 405.
• Adv., διαπόνως , mit Mühe, καὶ βραδέως Plut. Fab. 1.
• Adv., διαπόνως , mit Mühe, καὶ βραδέως Plut. Fab. 1.
διάπονος
διά-πονος, ον
- Iof persons, exercised, Plut.; τι Plut.
- IIof things, toilsome:— adv. -νως, with toil, Plut.