διαπομπεύω
διαπομπεύω, to carry the procession to an end
διαπομπ-εύω,
- carry the procession to an end, Luc. Nec. 16; ᾽Ράριον ὀργειῶνα νόμῳ -πομπεύουσα prob. in Hermesian. 7.19.
- II carry all round, ὕδωρ Critias 1.7D.
1 tr. enviar, servir haciendo la ronda ceremonial del banquete
ἔστ' ἂν ὕδωρ οἴνῳ συμμειγνύμενον κυλίκεσσιν παῖς διαπομπεύῃ
mientras que el muchacho sirva la ronda del agua mezclada con vino en las copasῬάριον ὀργειῶνα νόμῳ διαπομπεύουσα Δημήτρᾳ
τὴν κεφαλὴν ... τῷ στρατῷ τῶν ὁμοφύλων διαπομπεύων
enviando la cabeza (de un enemigo) al ejército de sus compatriotas
2 intr. celebrar una procesión
οὐκ ἐῶσα εἰς τέλος διαπομπεῦσθαι ὡς ἐτάχθησαν
δια·πομπεύω :
1 mener jusqu’au bout un cortège, une procession, Luc. Nec. 16 ||
2 faire circuler, acc. Critias (Ath. 600e).
1. aan een optocht deelnemen.
2. doen rondgaan:
διαπομπεύω, den Aufzug zu Ende führen, εἰς τέλος, Luc. Necyom. 16 ; übh. herumgeben, ὕδωρ, Critias bei Ath. XIII.600e.
διαπομπεύω
fut. σω
- to carry the procession to an end, Luc.