διαπορέω
διαπορέω, to be quite at a loss
- to be quite at a loss, to be in doubt or difficulty, τί χρὴ δρᾶν Pl. Lg. 777c; ἐπὶ τοῖς συμβαίνουσι Plb. 4.71.5: in aor. Pass., διηπορήθη Aeschin. 2.34: pf. Pass., διηπορημένος Plu. Alex. 25:—Med., δ. ὑπʼ αἰσχύνης Pl. Phdr. 237a.
- 2 to be in want, Arist. Oec. 1353a26.
- II go through all the ἀπορίαι, Id. Pol. 1276b36, al.: but,
- 2 commonly only a stronger form of ἀπορέω, raise an ἀπορία, start a difficulty, Id. EN 1096a11; ἔστι δὲ τοῖς εὐπορῆσαι βουλομένοις προὔργου τὸ διαπορῆσαι καλῶς Id. Metaph. 995a28; πὲρί τινος Plb. 4.20.2, Phld. Sign. 21; εἰ . . Epicur. Fr. 21:—Med., διαπορεῖσθαί τι περί τινος Pl. Sph. 217a:—Pass., to be matter of doubt or discussion, Pl. Sph. 250e, Arist. Metaph. 1086a19, al.; τὸ διαπορούμενον Pl. Lg. 799e; τὸ διαπορεῖσθαι Arist. EN 1101a35; τὸ διαπορηθέν Id. Pol. 1282b8: impers., διαπορεῖται περί τινος a question arises about . ., Id. HA 631b2.
1 tr. indagar, preguntarse, dudar sobre
τοιαῦτα
διαπορήσει τι τῶν σπουδῆς ἀξίων
διαπορῶν τις ἃ δεῖ εἰπεῖν
πρὸς ἅ τις ἂν ... διαπορήσειε τί χρὴ δρᾶν
περὶ τῆς Κυναιθέων ἀγριότητος, πῶς ...
διαπορεῖν εἰ ...
τίνος ἕνεκα εὐθὺς διαπορήσομεν
τὰ διαπορούμενα περὶ τῆς ἐκ πάθους ὁρμῆς
τὰ διηπορημένα
las cosas dudosasαἱ δυσωπίαι ἐν τοῖς διαπορηθεῖσι
las confusiones en los asuntos de difícil soluciónμέγα ἔφησαν καὶ διηπορημένον
dijeron algo importante y puesto en dudaἐπεμνήσθη τοῦ διαπορηθέντος
• abs.
διαπορῆσαι καλῶς
2 intr. estar en la incertidumbre, en dificultad, desconcertado
ἐπεὶ δὲ διηπόρουν
διηπόρουν ἐπὶ τοῖς συμβαίνουσι
estaban desconcertados ante los acontecimientosδιαποροῦντας ὑπὲρ τοῦ πράγματος
ὑπὸ τοῦ δεινοῦ
περὶ τῶν οὕτως ὁμολογουμένων
ἵνα ... μὴ ... ὑπ' αἰσχύνης διαπορῶμαι
περὶ αὐτῶν διαπορηθείς
διαπορεῖται δὲ περὶ αὐτῶν διὰ τί ...
τὸ διαπορεῖσθαι περὶ τοὺς κεκμηκότας εἴ ...
διαπορούμενος ὑπὲρ τῶν πολεμίων ποῦ ποτ' εἰσί
ἅπαντες διηποροῦντο πόθεν ...
ἐπὶ πολὺ διεπορεῖτο
διαπορουμένῳ δὲ αὐτῷ διακρῖναι ἔδοξε
• abs.
διηπορημένον αὐτὸν ἰδών
1. in grote onzekerheid zijn, twijfelen:
2. een probleem opwerpen
2) eine Untersuchung anstellen, διαπορῆσαι, πῶς λέγεται, Arist. Eth. Nic. 1.61, u. öfter, wie Plut.; τὸ διαπορούμενον, das Bezweifelte, Plat. Legg. VII.799e ; vgl. Soph. 250e ; Arist. H.A. 9.48.
3) Mangel haben, Arist. Oec. 2.38.
- Ito be quite at a loss, Plat.:—so in Mid., with aor. and perf. pass., Plat.
- IIto raise an ἀπορία, start a difficulty, Arist.:—so in Mid., Plat.: —Pass. to be matter of doubt or question, Plat., Arist.
-
…αἱ κατʼ ἀρετὴν ἐνέργειαι τῆς εὐδαιμονίας, αἱ δʼ ἐναντίαι τοῦ ἐναντίου. μαρτυρεῖ δὲ τῷ λόγῳ καὶ τὸ νῦν διαπορηθέν. περὶ οὐδὲν γὰρ οὕτως ὑπάρχει τῶν ἀνθρωπίνων ἔργων βεβαιότης ὡς περὶ τὰς ἐνεργείας τὰς κατʼ ἀρετήν · μονιμώτεραι γὰρ…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…συντάξασθαι ταύτην καὶ τὴν ἑξῆς βύβλον πρὸ τῆς ἱστορίας, ἵνα μηδεὶς ἐπιστὰς ἐπʼ αὐτὴν τὴν τῶν πραγμάτων ἐξήγησιν τότε διαπορῇ καὶ ζητῇ ποίοις διαβουλίοις ἢ ποίαις δυνάμεσι καὶ χορηγίαις χρησάμενοι Ῥωμαῖοι πρὸς ταύτας ὥρμησαν τὰς ἐπιβολάς, διʼ ὧν καὶ…
Polybius, Histories
-
…καὶ δεινὰ προϋπάρχειν ἐν ταῖς τραγῳδίαις ἢ πράττεσθαι, συλλογιστέον δὴ καὶ ταύτην τὴν διαφοράν, μᾶλλον δʼ ἴσως τὸ διαπορεῖσθαι περὶ τοὺς κεκμηκότας εἴ τινος ἀγαθοῦ κοινωνοῦσιν ἢ τῶν ἀντικειμένων. ἔοικε γὰρ ἐκ τούτων εἰ καὶ διικνεῖται πρὸς αὐτοὺς…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…· καίτοι πολλοὶ λόγοι πρὸς αὐτὰ καταβέβληνται. ταῦτα μὲν οὖν ἀφείσθω. τὸ δὲ καθόλου βέλτιον ἴσως ἐπισκέψασθαι καὶ διαπορῆσαι πῶς λέγεται, καίπερ προσάντους τῆς τοιαύτης ζητήσεως γινομένης διὰ τὸ φίλους ἄνδρας εἰσαγαγεῖν τὰ εἴδη. δόξειε δʼ ἂν…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…χρεὼν εἶναι, πότερον δὲ ἕνα ἢ πέντε αὐτοὺς ἀληθείᾳ πεφυκότας λέγειν ποτὲ προσήκει, μᾶλλον ἂν ταύτῃ στὰς εἰκότως διαπορήσαι. τὸ μὲν οὖν δὴ παρʼ ἡμῶν ἕνα αὐτὸν κατὰ τὸν εἰκότα λόγον πεφυκότα μηνύει θεόν, ἄλλος δὲ εἰς…
Plato, Timaeus
-
…πιστῷ καὶ βεβαίῳ χρήσασθαι λόγῳ, χαλεπόν. πῶς οὖν δὴ τοῦτʼ αὐτὸ καὶ πῇ καὶ τί περὶ αὐτῶν εἰκότως διαπορηθέντες ἂν λέγοιμεν ; πρῶτον μέν, ὃ δὴ νῦν ὕδωρ ὠνομάκαμεν, πηγνύμενον ὡς δοκοῦμεν λίθους καὶ γῆν γιγνόμενον ὁρῶμεν…
Plato, Timaeus
-
…, Μήστορα δὲ τὸν ὕστερον · ἐπὶ δὲ τοῖς πέμπτοις τῷ μὲν ἔμπροσθεν Ἀζάης ὄνομα ἐτέθη, τῷ δʼ ὑστέρῳ Διαπρέπης. οὗτοι δὴ πάντες αὐτοί τε καὶ ἔκγονοι τούτων ἐπὶ γενεὰς πολλὰς ᾤκουν ἄρχοντες μὲν πολλῶν ἄλλων κατὰ τὸ πέλαγος…
Plato, Critias
-
…, ἐνίοτε δὲ καὶ ἔνια δεχόμενα τὴν τῶν ἀγαθῶν ἔστιν ὅτε φύσιν. ὀρθότατα λέγεις, ὅτι ταύτῃ πῃ δεῖ διαπορηθῆναι τὸ νῦν μεταδιωκόμενον. πρῶτον μὲν τοίνυν τόδε συνίδωμεν · ὡς εἴπερ ὄντως ἔστι τὸ λεγόμενον, διαφθειρομένων μὲν αὐτῶν…
Plato, Philebus
-
…; ἐμοὶ μέν, ὦ ξένε, εἰ δυνατὸν εἰπεῖν, ἐν πλείονι φαινόμεθα. τοῦτο μὲν τοίνυν ἐνταῦθα κείσθω διηπορημένον · ἐπειδὴ δὲ ἐξ ἴσου τό τε ὂν καὶ τὸ μὴ ὂν ἀπορίας μετειλήφατον, νῦν ἐλπὶς ἤδη καθάπερ ἂν…
Plato, Sophist
-
…γὰρ ἴσως, εἰ θεὸς ἐθέλοι, κἂν ἡ διέξοδος αὕτη ὅλη σχοῦσα τέλος ἱκανῶς ἂν μηνύσειε καὶ τὸ νῦν διαπορούμενον. ἄριστʼ, ὦ ξένε, λέγεις, καὶ ποιῶμεν οὕτως ὡς εἴρηκας. δεδόχθω μὲν δή, φαμέν ,…
Plato, Laws