διαπορεία
διαπορεία, procession
διαπορ-εία, ἡ,
- procession of heavenly bodies, Pl. Epin. 982c.
- II journey, metaph., ἡ τοῦ λόγου δ. Id. Criti. 106a.
- III mediation, Id. Epin. 984e.
1 trayectoria, recorrido
ἄστρα τε καὶ συμπᾶσα ... ἡ δ.
los astros y el movimiento universal
• fig.
ἐκ τῆς τοῦ λόγου διαπορείας ... ἀπήλλαγμαι
me he liberado de la trayectoria del discurso
2 cruce, travesía
μὴ προσαγέτω εἰ μὴ διαπορείας ἕνεκεν
que no conduzca tropas, a no ser que estén en tránsito
3 mediación
τῆς εὐφήμου διαπορείας
de un demon
διαπορεία, ας (ἡ)
1 marche à travers (le ciel) en parl. des astres, Plat. Epin. 984e ||
2 marche prolongée, fig. en parl. du développement d’un discours, Plat. Criti. 106a.
Étym. διαπορεύω.
1. baan, route:
2. bemiddeling:
διαπορεία, ἡ, der Durchgang ; Lauf der Gestirne, Plat. Epin. 982c ; übertr., λόγου, das Durchgehen, Auseinandersetzung, Critia. 106a, vgl. Epinom. 984e.