διάχριστος
διάχριστος, anointed
διά-χριστος, ον,
- anointed: hence δ. ἐσχαρίτης, a rich cake, Lynceus ap. Ath. 3.109e: -χριστα, τά, salves, ointments, Dsc. 1.30, Antyll. ap. Orib. 10.34 tit., Aret. CA 1.1.
1 empapado en vino, borracho
2 medic., subst. τὸ δ. ungüento, pomada Archig. en Gal.12.586, Gal.12.923, gener. en plu., Dsc.1.30, Antyll. en Orib.10.34 tít., Apollon. en Gal.12.979, Aret.CA 1.1.20
• tb. fem. ἡ δ.:
στοματικὴ δ.
διάχριστος, ος, ον, enduit d’un onguent, Diosc. 1, 34 ; Arét. 76 ; subst. τὸ διάχριστον, Diosc. 1, 34, onguent.
Étym. διαχρίω.
διάχριστος, besalbt, Sp.; τὸ διάχριστον, auch ἡ διάχριστος, Salbe, Galen.