διαμειδιάω
διαμειδιάω, smile
διαμειδιάω,
- smile, Pl. Ti. 21c, Plu. Symp. 2.152c, D.C. 71.32.
sonreír
ὁ γέρων ... διαμειδιάσας εἶπεν
• fig. c. suj. abstr. sonreír, ser favorable
μνήμη ἡδονῆς διαμειδιῶσα
el sonriente recuerdo de un placerἡγεμονία
δια·μειδιάω-ῶ (ao. διεμειδίασα), laisser paraître un sourire, Plat. Tim. 21c ; Plut. M. 152c ; DC. 71, 32.
διαμειδιάω, anlächeln, Plat. Tim. 21c ; Plut. Pomp. 76 u. a.Sp.