διαμελαίνω
διαμελαίνω, to make quite black
διαμελαίνω,
- make quite dark, τὸν ἀέρα Plu. Flam. 4.
- II intr., to be or become so, Id. Fac.lun. 2.921f.
1 tr. ennegrecer
διαμελαίνων τὸν ἀέρα ... πυρσός
2 intr. ponerse negro
τοῦ ἀέρος διαμελαίνοντος
δια·μελαίνω :
1 tr. noircir tout à fait, Plut. Flam. 4 ||
2 intr. devenir tout à fait noir, Plut. M. 921f.
διαμελαίνω, durch u. durch schwärzen ; ἀέρα Plut. Flamin. 4 ; dach auch intr., ἀέρος διαμελαίνοντος fac. Lun. 5 ; vgl. prim.frig. 13.
διαμελαίνω
fut. ανω
- to make quite black, Plut.