διαμαστίγωσις
διαμαστίγωσις, severe scourging
διαμαστῑγ-ωσις, εως, ἡ,
- severe scourging, esp. of the Spartan boys, Plu. Apophth. Lac. 2.239d.
flagelación
καλεῖται δὲ ἡ ἅμιλλα δ.
• gener.
τὰς διαμαστιγώσεις καὶ ὠμοφαγίας καὶ τὰς ἄλλας ... τελετάς
διαμαστίγωσις, εως (ἡ) [τῑ] flagellation dure ou prolongée, épreuve à laquelle étaient soumis les jeunes Spartiates, Plut. M. 239d.
Étym. διαμαστιγόω.
διαμαστίγωσις, ἡ, das Durchpeitschen, Plut. Inst. Lac. p. 254, von der Geißelung der Knaben am Altare der Artemis Orthia, vgl. Paus. 3.16.7.