διάπαυσις
διάπαυσις, pause
διάπαυ-σις, εως, ἡ,
- pause, Arist. Pr. 894a26.
pausa Arist.Pr.894a26.
διάπαυσις, εως (ἡ) cessation, Arstt. Probl. 10, 31.
Étym. διαπαύω.
διάπαυσις, ἡ, das Dazwischenausruhen.