διάπαυμα
διάπαυμα, cessation, rest
διάπαυ-μα, ατος, τό,
- cessation, rest, πόνων Pl. Lg. 824a.
- 2 gap, IG 14.352ii48 (Halaesa).
1 pausa, rato de descanso c. gen.
πόνων
2 interrupción prob. de una canalización IGDS 196.2.48, 52, 56 (Halesa II a.C.).
διάπαυμα, ατος (τὸ) repos entre deux périodes de travail, relâche, Plat. Leg. 824a.
Étym. διαπαύω.
διάπαυμα, τό, Zwischenruhe, -erholung, πόνων, Plat. Legg. VII.824a.