διαστασιάζω
διαστασιάζω, to form into separate factions
- form into separate factions, πάντας Arist. Pol. 1303b26; τοὺς ἐποίκους . . πρὸς τοὺς εὐπόρους ib. 1306a3; τὸ πλῆθος, τὴν πόλιν, J. BJ 1.11.5, Plu. Cam. 36; set at variance, σῶμα καὶ ψυχήν J. BJ 3.8.5.
- II to be at variance, πρὸς σφᾶς, πρὸς ἀλλήλους, Plb. 1.82.4, etc.; τινί D.C. 54.17; τοῖς ἀληθέσι Iamb. Myst. 9.4: abs., ib. 4.9.
I tr. c. ac. plu. o sg. colect. dividir en bandos, sembrar la discordia en o entre, enfrentar
διεστασίασεν αὐτοὺς πρὸς τοὺς εὐπόρους
πάντας
τὸ πλῆθος
τὴν πόλιν
Μακεδόνας
τοὺς ἥρως
ref. Homero y Demóstenesτὰ περὶ τὴν πρεσβείαν ... διεστασίασεν ἡμᾶς
• abs.
οἱ ἐπὶ τῆς Ἄφρων χώρας διαστασιάζοντες
• disociar
τί τὰ φίλτατα διαστασιάζομεν, σῶμα καὶ ψυχήν;
¿por qué disociamos dos cosas que tanto se quieren, cuerpo y alma?
II intr.
1 reñir, enemistarse, enfrentarse c. πρός y ac.
οἱ δὲ Γαλάται ... διαστασιάσαντες πρὸς σφᾶς
los galos divididos entre ellosπρὸς ἀλλήλους
πρὸς ὑμᾶς
(πρὸς ἄλληλα)
(ἀδελφός) διαστασιάζει πρὸς ἀδελφόν
πρὸς Θηβαίους
• c. dat.
Βαθύλλῳ
τοῖς ἀληθέσι τἀναντία πέφυκε διαστασιάζειν
la verdad siempre está en contradicción con lo que es opuesto a ella
2 en v. med.-pas. dividirse en facciones
διαστασιασθέντων τῶν δυνατῶν
3 en v. med. sublevarse
διεστασιάζετο δὲ πρὸς τὸν Ἰωάννην ἡ δύναμις
1. met acc. opruien:
2. intrans. in onmin leven:
2) in Uneinigkeit leben, πρὸς σφᾶς, unter sich, Pol. 1.82.4 ; vgl. 2.18.8 u. a.Sp.; τινί, DC. 54.17.
- to form into separate factions, Arist.