διασπεύδω
διασπεύδω, work zealously
διασπεύδω,
- work zealously, Plb. 4.33.9:—Med., Is. Fr. 56S.; of political factions, D.C. Fr. 83.5, cf. 52.7.
- II incite, c. acc. et inf., Plb. Fr. 126.
I intr.
1 esforzarse, poner empeño
ἐπὶ τοσοῦτο διέσπευσαν ... ὥστε
pusieron tanto empeño que ...διέσπευσαν ... μεῖναι τὸν Πολύβιον ἐν τῇ Ῥώμῃ
• en v. med. mismo sent., s. cont., Is.Fr.56B.-S.,
ἐς τὰ ἄλλα πάντα διασπευδόμενοι, ὥστε
ἀπολύοιντό τε ἂν διασπευδόμενοι
con todo su empeño los habrían absuelto
2 c. ac. de lugar apresurarse, dirigirse a toda prisa
εἰς Αἴγυπτον
II tr., c. ac. de pers. urgir, apremiar
τοὺς στρατιώτας
διασπεύδω :
1 s’employer avec zèle, Pol. 4, 33, 9 ||
2 exciter à, avec la prop. inf. Pol. Fr. gr. 36 ||
Moy. s’employer avec zèle, Is.
Étym. Harp.
διασπεύδω, sich untereinander bemühen, Pol. 4.33.9. – Med., Isae. bei Harp.; DC. 52.7.