διασταλτέον
διασταλτέον, one must distinguish
- one must distinguish, Plot. 1.3.1, Nicom. Ar. 2.18, Sch. Il. 2.3.
1 gener. hay que distinguir c. ac.
πρῶτον δὴ δ. τοὺς ἄνδρας τούτους
δ. πρότερον τὴν ὁμωνυμίαν
hay que distinguir primero el doble sentidoτὸ δ' ὅμοιον καὶ περὶ προνοίας δ.
δ. γὰρ ἐκείνων ταῦτα
πρότερον δὲ δ. ἡμῖν, ᾗ διαφέρει προμήκης ἀριθμὸς ἑτερομήκους
2 gram. hay que puntuar, hay que separar con interrupción c. ac. de la palabra separada con pausa
δ. ‘ἀμφότερον’
δ. βραχὺ ‘φρένα’ καὶ ‘θεοί’
ἐπὶ τὸ τέλος τοῦ στίχους βραχὺ δ.
hay que poner una pausa breve al final del versoδ. ἐπὶ τὸ ‘μάλα’
• tb. en exégesis bíbl.
οὕτω δ. τὸν λόγον