διάσταλμα
διάσταλμα, ordinance, regulation
διάσταλ-μα, ατος, τό,
- ordinance, regulation, BGU 913.9 (iii A. D.).
1 disposición, ordenanza oficial
τὰ ἐν τοῖς νόμοις καὶ διαστάλμασιν κατακεχωρισμένα
2 distinción, sentido exacto o especial
ῥήματος
διάσταλμα, ατος (τὸ) distinction, définition exacte, Clém. 677.
διάσταλμα, τό, Verteilung, Trennung, Clem.Al. Strom. 5 p. 677.