διαφωνέω
διαφωνέω, to be dissonant
- to be a discord, in Music, Aristox. Harm. p.45 M.; to be out of tune, Pl. Grg. 482b.
- 2 generally, disagree, Id. Lg. 860a, etc.; δ. περί τινος Arist. Metaph. 1085b36; διαφωνεῖ τι τῶν χρημάτων there is a discrepancy in the accounts, Plb. 21.43.23; τῷ ῥηθέντι Pl. Plt. 292b, etc.; ἀλλήλοις συμφωνεῖν ἢ δ. Id. Phd. 101d; τῷ ψευδεῖ δ. τἀληθές Arist. EN 1098b12, al.; πρὸς τὴν ἀήθειαν Iamb. Myst. 9.3:—Pass., διαπεφώνηται it has been disputed, D.H. 1.45.
- 3 fail to answer roll-calls, desert, LXX Ex. 24.11, al.; δ. ἐν μηδενὶ τῶν ἀγαθῶν fail, Ph. Fr. 59 H.: metaph. of promises, fail, be found wanting, LXX 3 Ki. 8.56.
- b to be lost, perish, SIG 521.25 (Amorgos, iii B.C.), 611.10 (Delph., ii B.C.), Agatharch. 84, S.E. M. 1.267; of plants or animals, BGU 530.31 (i B. C.), Hippiatr. 2; διαπεφωνήκαμεν we are lost, LXX Ez. 37.11; to be lost, of things, PSI 5.527.15 (iii B. C.); of books, D.S. 16.3:—in pf. Pass., PRein. 17.14 (ii B. C.).
A intr.
I de pers. y abstr.
1 discrepar, estar en desacuerdo, ser contradictorio
οὐκ ἂν διαφωνοῦντα παρέχοι τὸν λόγον;
¿no haría contradictorio el razonamiento?διαφωνήσει τό τε δίκαιον καὶ τὸ καλόν
• c. dat. de abstr. estar en desacuerdo con algo
τῷ ῥηθέντι
διαφωνεῖν ἐπὶ τῆς ἰδέας τὸν ὅρον
ὁ νοῦς πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν
πρὸς τὴν ἀλήθειαν
κατ' ἔνια
πολλά
• c. dat. de pers. estar en desacuerdo con alguien
σοι
συμβαίνει διαφωνεῖν ἑαυτῷ
sucede que se contradiceπρὸς τὸν περὶ Σικελίαν καὶ Ἰταλίαν λέγοντα
• c. dat. de rel. diferenciarse en
ὀνόματα ... τοῖς γράμμασι διαφωνοῦντα
διὰ τὸ τῇ γλώσσῃ διαφωνεῖν
por diferenciarse en la lenguaπερὶ τῶν ἀριθμῶν
περὶ δὲ τῆς ὄψεως
μεγάλα πρὸς αὐτὸν διαφωνῆσαι
tener con él grandes diferencias
• en v. med. diferir
τοῖς δὲ (τῶν συγγραφέων) διαπεφώνηται ὁ ... λόγος
en otros (escritores) el relato ha sido diferenteτὰ διαφωνούμενα παρὰ τοῖς συγγραφεῦσιν
διαφωνοῦνται ... αἱ ἀποφάσεις
τῶν πλείστων (τῶν χρονικῶν) διαπεφωνημένων
περὶ ... τῆς τοῦ Διὸς γενέσεως ... διαφωνεῖται
2 mús. discordar, disonar
ἡ λύρα
II
1 de cosas faltar, desaparecer, perderse por diversas circunstancias
ἐάν δέ τι διαφωνήσῃ τῶν ἀποδιδομένων χρημάτων
si falta algo del dinero entregadoτὸ διαφώνησαν ἀργύριον
τῶν τε χρηματισμῶν ... διαφωνούντων ἐξ ἐτέων ἑβδομήκοντα καὶ ἑπτά
γέγραφεν βύβλους ὀκτὼ πρὸς ταῖς πεντήκοντα, ἐξ ὧν πέντε διαφωνοῦσιν
ha escrito cincuenta y ocho libros, de los cuales cinco se han perdidoδιεφώνησαν ὑπὸ τῶν λαῶν (δωδεκακισμυρίαι) (sc. δέσμαι)
ἵν]α ἐμοὶ ... τὰ διαπεφωνημένα ἀποκατασ[τα]θείη
para que me sean restituidos los objetos desaparecidos
2 de pers. perecer, morir
τῶν ἐπιλέκτων τοῦ Ἰσραηλ οὐ διεφώνησεν οὐδὲ εἷς
κινδυνεύει πεσόντος αὐτοῦ (τοῦ τείχους) διαφωνῆσαί τι τῶν σωμάτων
si se cae el muro alguna persona corre el riesgo de morirὅπως ... μηδὲ διαφωνήσει σῶμα μηθὲν πολιτικόν
πρεσβευτῶν ... ἐν τῇ εἰς οἶκον ἀνακομιδῇ διαφωνησάντων
de los embajadores, que en su regreso a casa fueron asesinados(τὸ θρεπτόν)
τὸ ζῷον
• fig.
ἀπόλωλεν ἡ ἐλπὶς ἡμῶν, διαπεφωνήκαμεν
nuestra esperanza ha muerto, estamos perdidos
• de la tierra y productos agrícolas perderse, echarse a perder
τὰ γενήματα
διαπεφωνηκυῖα (γῆ)
por inundación insuficienteκινδυνεύει τὰ φυτὰ διαφωνῆσαι
ἵνα μηθέν σοι ... [τῶν] οἰναρίων διαφωνήσῃ
• de vestidos echarse a perder, quedar inutilizados
διαπεφώνηκεν ἱδρῷα γʹ
B tr. proclamar, pronunciar
ὅταν διεφώνησαν ταῦτα οἱ ἄγγελοι
- to be dissonant, Plat.:—generally, to disagree, Plat.; τινι with one, Plat.