δυσάλθητος
δυσάλθητος, hard to cure, inveterate
δῠσ-άλθητος, ον,
- hard to cure, inveterate, Q.S. 9.388 (-άλθετος Hsch.).
incurable
ὀδύναι
σίνεσσι δυσαλθήτοις μογέουσιν
sufren de pestes incurablesνοῦσος
δυσ·άλθητος, ος, ον [ῠ] difficile à guérir, Man. 6, 624 ; Nonn. Jo. 5, 16.
Étym. δ. ἀλθαίνω.
δυσάλθητος, schwer zu heilen ; sp.D., z.B. Man. 6.624 ; ὀδύναι Qu.Sm. 9.388.