δυσεξαπάτητος
δυσεξαπάτητος, hard to deceive
δῠσεξ-ᾰπάτητος [πᾰ], ον,
- hard to deceive, Pl. R. 413c, X. Ages. 11.12.
difícil de engañar, cauto de pers.
φύλαξ
ἐχθροῖς μὲν δ., φίλοις δὲ εὐπαραπειστότατος
δυσ·εξαπάτητος, ος, ον [ῠᾰᾰ] difficile à tromper, Xén. Ages. 11, 12 ; Plat. Rsp. 413c ; Plut. Ages. 38.
Étym. δ. ἐξαπατάω.
δυσεξαπάτητος, schwer zu betrügen ; Plat. Rep. III.413c ; Xen. Ages. 11.12 u. Sp.
δυσεξαπάτητος
δυσ-εξᾰπάτητος, ον
- hard to deceive, Plat., Xen.