δυσεξέλεγκτος
δυσεξέλεγκτος, hard to refute
δῠσεξ-έλεγκτος, ον,
- hard to refute, Pl. Phd. 85c (Sup.), Ptol. Tetr. 164.
- II hard to discover, φάρμακα D.H. 3.5.
1 difícil de refutar
λόγοι
2 difícil de descubrir
φάρμακα
δυσ·εξέλεγκτος, ος, ον [ῠ]
1 difficile à convaincre ou à réfuter, Plat. Phæd. 85c ||
2 difficile à découvrir, DH. 3, 5 ||
Sup. -ότατος, Plat. l. c.
Étym. δ. ἐξελέγχω.
δυσεξέλεγκτος, 1) schwer zu widerlegen, Plat. Phaedr. 85c.
2) schwer zu entdecken, καὶ ἀφανῆ φάρμακα Dion.Hal. 3.5.
2) schwer zu entdecken, καὶ ἀφανῆ φάρμακα Dion.Hal. 3.5.
δυσεξέλεγκτος
δυσ-εξέλεγκτος, ον
ἐξελέγχω
- hard to refute, Plat.