δυσεξίλλητος
δυσεξίλλητος, hard to unravel
δῠσεξ-ίλλητος, ον,
- hard to unravel, Cic. Att. 5.10.3 (s.v.l.). Adv., in form δυσεξειλήτως, v.l. in Sch. Theoc. 14.51.