δυσεπικούρητος
δυσεπικούρητος, hard to meet
δῠσεπι-κούρητος, ον,
- hard to meet, ἀπορία Alcid. Soph. 21.
difícil de solucionar
ἀπορία
δυσ·επικούρητος, ος, ον [ῠῐ] qu’il est difficile de secourir, Alcid. p. 86 Reiske.
Étym. δ. ἐπικουρέω.
δυσεπικούρητος, dem schwer zu helfen ; ἀπορία Alcidam. soph. 677, 9.