δυσθάνατος
δυσθάνατος, bringing a hard death
δυσθᾰνᾰτ-ος, ον,
- bringing a hard death, Hp. Prorrh. 1.55; κρατῆρες E. Ion 1051 (lyr.).
1 que anuncia una muerte lenta y dolorosa
αἱ ἐκ πόνου ἀφωνίαι
• que trae una muerte cruel
δυσθάνατοι κρατῆρες
llenas de la sangre de la Gorgona
2 de pers. que sufre una muerte miserable o prematura
οἱ ἐν ναυαγίοις ἢ ποταμοῖς δυσθάνατοι
3 difícil de matar
θηρία
δυσ·θάνατος, ος, ον [ᾰᾰ]
1 intr. qui meurt d’une mort pénible ou lente, Gal. 8, 738 ||
2 tr. qui cause une mort douloureuse, Eur. Ion 1051 ; Th. H.P. 3, 10, 3.
Étym. δ. θάνατος.
δυσθάνατος, 1) einen schweren, langsamen Tod sterbend, mit dem Tode ringend, Medic.
2) schweren Tod bringend ; κρατῆρες Eur. Ion 1051 ; Theophr.
2) schweren Tod bringend ; κρατῆρες Eur. Ion 1051 ; Theophr.
δυσθάνατος
δυσ-θάνᾰτος, ον
- bringing a hard death, Eur.