δυσηνιόχητος
δυσηνιόχητος, ungovernable
δῠσ-ηνῐόχητος, ον,
- hard to hold in, ungovernable, Luc. Abd. 17.
difícil de contener, ingobernable
οἱ μεμηνότες
δυσ·ηνιόχητος, ος, ον [ῠῐ] difficile à conduire avec les rênes, à gouverner, Luc. Abd. 17.
Étym. δ. ἡνιοχέω.
δυσηνιόχητος, = δυσηνίαστος, Luc. Abdic. 17.
δυσηνιόχητος
δυσ-ηνιόχητος, ον
ἡνιοχέω
- ungovernable, Luc.