δυσήνυτος
δυσήνυτος, hard to accomplish
δῠσ-ήνῠτος, ον, (ἀνύω)
- hard to accomplish, J. BJ 5.12.1; also δῠσ-ήνυκτος, Hsch.
1 difícil de recorrer, impracticable
ὄρος
• fig. del tiempo
εἰκοσιὲ[ξ] ἀνύσαντα δυσην[ύσ]τους ἐνι[αυ]τού[ς
2 arduo, difícil de realizar
ἔργον
δυσ·ήνυτος, ος, ον [ῠῠ] difficile à accomplir, à achever, Jos. B.J. 5, 12, 1.
Étym. δ. ἀνύω.
δυσήνυτος, schwer zu vollenden, Jos.