δυσήμετος
δῠσ-ήμετος, ον, = sq., Hp. Epid. 6.8.26.
que vomita con dificultad Hp.Epid.6.8.26, cf.
δυσ·ήμετος, ος, ον [ῠ] c. δυσέμετος, Hpc. 1201d.
δυσήμετος, (ἐμέω), Hippocr., = δυσέμετος.
que vomita con dificultad Hp.Epid.6.8.26, cf.