δυσθαλία
δυσθαλία, a misfortune
δῠσ-θᾰλία, ας, ἡ,
- a misfortune, Sophr. 83 (pl.).
desgracia Sophr.79.
δυσθαλία, ας (ἡ) [ᾰλ] misère, infortune, Sophr. (Dysc. Pron. p. 355).
Étym. δυσθαλής.
δυσθαλία, ἡ, Mißwachs, Unglück, Sophron. bei Apollon. pron. p. 555.