δυσπόνητος
δυσπόνητος, bringing toil and trouble
δυσπόν-ητος, ον,
- bringing toil and trouble, δαίμων A. Pers. 515; δυσπόνητον ἕξετʼ ἀμφʼ ἐμοὶ τροφήν laborious, S. OC 1614.
1 funesto, portador de desgracias, que acarrea sufrimientos dolorosos
δαίμων
2 que causa tristeza y esfuerzo, penoso
κοὐκέτι τὴν δυσπόνητον ἕξετ' ἀμφ' ἐμοὶ τροφήν
y ya no tendréis la penosa tarea de alimentarme
δυσ·πόνητος, ος, ον :
1 qui coûte de la peine, laborieux, Soph. O.C. 1614 ||
2 qui cause du mal, funeste, Eschl. Pers. 515.
Étym. δ. πονέω.
1. zware lasten brengend:
2. zware inspanningen vragend:
δυσπόνητος, schwer zu erarbeiten, zu erwerben, τροφή Soph. O.C. 610. – Aber δαίμων, ein Mühsal dringender, Aesch. Pers. 507.
δυσπόνητος
δυσ-πόνητος, ον
πονέω
- 1bringing toil and trouble, Aesch.
- 2laborious, Soph.