δυσπόλεμος
δυσπόλεμος, unlucky in war
δυσ-πόλεμος, ον,
- unlucky in war, A. Pers. 1013 (lyr.).
- II = foreg., Γαλάται IG ΙΙ(4).1105 (Delos, iii B. C.), LXX 2 Ma. 12.21.
1 desafortunado en la guerra
γένος τὸ Περσᾶν
2 difícil de combatir, duro adversario
Γαλάται
δυσ·πόλεμος, ος, ον, malheureux à la guerre, Eschl. Pers. 1013.
Étym. δ. πόλεμος.
δυσπόλεμος, unglücklich im Kriege, Aesch. Pers. 974.
δυσπόλεμος
δυσ-πόλεμος, ον
- unlucky in war, Aesch.