δυστήρητος
δυστήρητος, hard to keep
δυστήρητος, ον,
- hard to keep, κάλλος Ps.-Phoc. 217; θηρίον Plu. Cleom. 36.
difícil de guardar, difícil de vigilar c. dat.
κάλλος δ. ἔφυ παίδων τοκέεσσιν
μέγα θηρίον
δυσ·τήρητος, ος, ον, difficile à garder, Ps.-Phocyl. 217 ; Plut. Cleom. 36.
Étym. δ. τηρέω.
δυστήρητος, schwer zu bewahren ; Phocyl. 205 ; Plut. Cleom.36.
δυστήρητος
δυσ-τήρητος, ον
τηρέω
- hard to keep, Plut.