δυστιθάσευτος
δυστιθάσευτος, hard to tame
δυσ-τῐθάσευτος [ᾰ], ον,
- hard to tame, Str. 15.1.42, Plu. Vit.pud. 2.529b; τὸ δ. Artem. 3.12.
difícil de domesticar
ἐλέφαντες
πέρδικες
• fig. difícil de doblegar
φθόνον ... ἀγεννὲς βλάστημα καὶ δ.
• subst. τὸ δ.
junto a τὸ ἄγριον
δυσ·τιθάσευτος, ος, ον [ῐ] difficile à apprivoiser, Str. 705 ; Plut. M. 529b ; Artém. 2, 46 ; 3, 12.
Étym. δ. τιθασεύω.