δύστηνος
δύστηνος, wretched, unhappy, unfortunate, disastrous
- wretched, unhappy, unfortunate, disastrous, poet. Adj.:
- 1 mostly of persons, as always in Hom. and mostly Trag., A. Pers. 909 (anap.), etc.; δυστήνων δέ τε παῖδες ἐμῷ μένει ἀντιόωσιν unhappy are they whose sons . ., Il. 6.127.
- 2 of sufferings and the like, μόχθος δ. Pi. P. 4.268; θέρος A. Ag. 1655; αἰκίαι S. El. 511 (lyr.); ὄνειδος Id. Aj. 1191 (lyr.); ὄνειρος Ar. Ra. 1333 (lyr.); πάθος D.H. 6.20. Adv., Sup. δυστανοτάτως γηράσκω E. Supp. 967 (lyr.).
- II after Hom., in moral sense, wretched, S. El. 121 (Sup., lyr.), Ph. 1016; λόγοι E. HF 1346.—Rare in Prose, though D. 19.255 has δ. λογάρια, in latter sense: Sup. (v. supr. 1); no Comp. is found. (Cf. ἄστηνος.)
I de pers.
1 desdichado, infortunado
δυστήνων δέ τε παῖδες ἐμῷ μένει ἀντιόωσιν
ἄνδρες
ἐγὼ δ.
Ὀδυσσεύς
ὅδε τις δ. ἀλώμενος ἐνθάδ' ἱκάνει
νύμφη
Μεγαρῆες
μειράκια
πρεσβῦται
ὀρφανὰ τὰ δύστηνα ταυτὶ παιδία
τοκεῦσιν δυστήνοις ἔλιπον δάκρυα καὶ στοναχάς
κλαύσατε τὴν δύστηνον, ἐφ' ᾗ μέγα πέν[θος] ἔχουσιν ... δυστοκέες τοκέ[ες
δυστήναις ἡμῖν (ψυχαῖς)
• de anim.
Ψιχάρπατος
φάψ
κόσσυφος
2 miserable, malvado, perverso
μάτηρ
παύσασθ', ὦ δύστανοι
II de abstr.
1 que causa dolor o sufrimiento, triste, infausto
νόσοι
μόρος
βίος
μόχθος
θέρος
aplicado a una matanzaαἰκίαι
ὄνειδος
ὄνειρος
(en parodia de Esquilo)σπουδαί
• amargo, inconsolable
πένθος
• tb. de cosas mísero, miserable
μου σαρκίδια
ῥάκια
2 malévolo, miserable, nefasto
λύσσα
λόγοι
λογάρια
ῥημάτια σκολιὰ καὶ δύστηνα
δοξάρια
III adv. sup. -τάτως de la manera más desgraciada
καὶ νῦν ἄπαις ἄτεκνος γηράσκω δ.
•Comp. de δυσ- q.u. y *στᾶνον < *ste*Hu̯2- ant. n. verbal de la r. de ἵστημι q.u. (cf. ai. sthā́na-, av. stāna- ‘emplazamiento’).
• Adv., δυστήνως, superlat. δυστηνοτάτως , Eur. Suppl. 991.
-ον
[δυσ-. Second element obscure.]
Wretched, unhappy, miserable, unfortunate Il. 17.445, Il. 22.477: Od. 1.55, Od. 4.182, Od. 5.436, Od. 11.76, Od. 13.331, Od. 17.10, 483, 501, Od. 19.354, Od. 24.289.
Absol.: δυστήνων παῖδες Il. 6.127 = Il. 21.151. Cf. Il. 22.59: Od. 6.206, Od. 7.223, 248, Od. 10.281, Od. 11.80, 93, Od. 20.224.
- Iwretched, unhappy, unfortunate, disastrous, mostly of persons, Hom., Trag.; δυστήνων δέ τε παῖδες ἐμῷ μένει ἀντιόωσιν unhappy are they whose sons encounter me, Il.
- 2of things, Trag., Ar.: Sup. adv., δυστανοτάτως Eur.
- IIafter Hom., in moral sense, wretched, like Lat. miser (a wretch), Soph. Prob. for δύσστηνος; but the origin of -στηνος is uncertain.
-
…ὧν θάνοι μὲν αὐτός, τὴν δὲ τίκτουσαν λίποι τοῖς οἷσιν αὐτοῦ δύστεκνον παιδουργίαν. γοᾶτο δʼ εὐνάς, ἔνθα δύστηνος διπλοῦς ἐξ ἀνδρὸς ἄνδρα καὶ τέκνʼ ἐκ τέκνων τέκοι. χὤπως μὲν ἐκ τῶνδʼ οὐκέτʼ οἶδʼ ἀπόλλυται · βοῶν γὰρ…
Sophocles, Oedipus Tyrannus
-
…ὃς τάδʼ ἔρδει. ἐς δαιμόνιον τέρας ἀμφινοῶ τόδε · πῶς εἰδὼς ἀντιλογήσω τήνδʼ οὐκ εἶναι παῖδʼ Ἀντιγόνην. ὦ δύστηνος καὶ δυστήνου πατρὸς Οἰδιπόδα, τί ποτʼ ; οὐ δή που σέ γʼ ἀπιστοῦσαν τοῖς βασιλείοισιν ἄγουσι νόμοις καὶ ἐν…
Sophocles, Antigone
-
…ἔρδει. ἐς δαιμόνιον τέρας ἀμφινοῶ τόδε · πῶς εἰδὼς ἀντιλογήσω τήνδʼ οὐκ εἶναι παῖδʼ Ἀντιγόνην. ὦ δύστηνος καὶ δυστήνου πατρὸς Οἰδιπόδα, τί ποτʼ ; οὐ δή που σέ γʼ ἀπιστοῦσαν τοῖς βασιλείοισιν ἄγουσι νόμοις καὶ ἐν ἀφροσύνῃ καθελόντες…
Sophocles, Antigone
-
…κίονʼ ἑρκείου στέγης. τί δῆτα τὸν δύστηνον ἐργάσει κακόν ; μάστιγι πρῶτον νῶτα φοινιχθεὶς θάνῃ. μὴ δῆτα τὸν δύστηνον ὧδέ γʼ αἰκίσῃ. χαίρειν, Ἀθάνα, τἄλλʼ ἐγώ σʼ ἐφίεμαι · κεῖνος δὲ τίσει τήνδε κοὐκ ἄλλην δίκην…
Sophocles, Ajax
-
…, ἔμπας ξυμμάρτυρας ὔμμʼ ἐπικτῶμαι, οἵα φίλων ἄκλαυτος, οἵοις νόμοις πρὸς ἕργμα τυμβόχωστον ἔρχομαι τάφου ποταινίου · ἰὼ δύστανος, βροτοῖς οὔτε νεκροῖς κυροῦσα μέτοικος οὐ ζῶσιν, οὐ θανοῦσιν. προβᾶσʼ ἐπʼ ἔσχατον θράσους ὑψηλὸν ἐς Δίκας βάθρον…
Sophocles, Antigone
-
…, καὶ γυναικί τις αὑτὸν καὶ παισὶ κειμένοις παραστρώσας καὶ τὰς χεῖρας περιβαλών, παρεῖχον ἑτοίμους τὰς σφαγὰς τοῖς τὴν δύστηνον ὑπουργίαν ἐκτελοῦσιν. οἱ δʼ ἀτρέπτως πάντας φονεύσαντες τὸν αὐτὸν ἐπʼ ἀλλήλοις τοῦ κλήρου νόμον ὥρισαν, ἵνʼ ὁ λαχὼν…
Flavius Josephus, Jewish War
-
…, οὐδʼ αἰσχύνομαι ἔχουσʼ ἄπιστον τήνδʼ ἀναρχίαν πόλει. δεινὸν τὸ κοινὸν σπλάγχνον, οὗ πεφύκαμεν, μητρὸς ταλαίνης κἀπὸ δυστήνου πατρός. τοιγὰρ θέλουσʼ ἄκοντι κοινώνει κακῶν ψυχή, θανόντι ζῶσα συγγόνῳ φρενί. τούτου δὲ σάρκας οὐδὲ κοιλογάστορες λύκοι…
Aeschylus, Seven Against Thebes
-
…ἰώ μοί μοι δύστηνος. καὶ μὴν θυρῶν ἔδοξα προσπόλων τινὸς ὑποστενούσης ἔνδον αἰσθέσθαι, τέκνον. ἆρʼ ἐστὶν ἡ δύστηνος Ἠλέκτρα · θέλεις μείνωμεν αὐτοῦ κἀπακούσωμεν γόων ; ἥκιστα · μηδὲν πρόσθεν ἢ τὰ Λοξίου πειρώμεθʼ ἔρδειν κἀπὸ τῶνδʼ ἀρχηγετεῖν…
Sophocles, Electra
-
…ἀρχῆς νενόμισται. ἀλλʼ οὐδὲ ναυκληρίαν ἔσθʼ ὅποι τις αἴας στείλας, ἢ Λυκίαν εἴτʼ ἐφʼ ἕδρας ἀνύδρους Ἀμμωνιάδας, δυστάνου παραλύσαι ψυχάν · μόρος γὰρ ἀπότομος πλάθει. θεῶν δʼ ἐπʼ ἐσχάραν οὐκέτʼ ἔχω τίνα μηλοθύταν πορευθῶ. μόνος δʼ…
Euripides, Alcestis
-
…ἁ πρόσθεν πολύπονος ἱππεία, ὡς ἔμολες αἰανὴς τᾷδε γᾷ. εὖτε γὰρ ὁ ποντισθεὶς Μυρτίλος ἐκοιμάθη, παγχρύσων δίφρων δυστάνοις αἰκίαις πρόρριζος ἐκριφθείς, οὔ τί πω ἔλειπεν ἐκ τοῦδʼ οἴκου πολύπονος αἰκία. ἀνειμένη μέν, ὡς ἔοικας ,…
Sophocles, Electra